Λήμμα

Ήταν μια αβλεψία των συγγραμμάτων

της γραμματείας,

μια ανεπάρκεια των συνταγμένων λεξικών.

Η λέξη “μόνος” σχηματίζει περιφραστικά

τους βαθμούς της σύγκρισης και της υπερβολής.

Μα εσύ, καθώς διασχίζεις τους σταθμούς

των υπόγειων σιδηροδρόμων,

καθώς προβάλλεσαι απρόσμενα

στις προσόψεις διερχόμενων συρμών,

γνωρίζεις με ακρίβεια

την υπερθετική ένταση

ενός τέτοιου αποτρόπαιου λήμματος.

Έτσι άγριες είναι οι λέξεις.

Και οι λύπες.

Και σε αρπάζουν από το πρόσωπο

που σου απέμεινε

και κανείς δεν ακούει τις κραυγές,

έτσι δυνατά που τραγουδιούνται

τα λαϊκά της ερημιάς.

Κανείς.

Δεν ακούει πια κανείς.