είπε στον ταξιτζή
εγώ καθόμουν πίσω για να’ρχεται ο καπνός του συνοδηγού
το αεροπλανάκι που μου χάρισες
και το ίδιο βράδυ χάθηκε στη θάλασσα
κι έκλαιγα
μετά από 20 χρόνια τα ξανάπαμε
σου έστειλα ποιήματα
μου δωσες την αγάπη σου
ξανά έφηβος όπως εκείνο το πρωινό
που μάζευε σε σακούλες την κληροδοτημένη δυστυχία της
εσύ ξυρισμένος,εγώ μουσάτος
πώς τα φέρνει η ζωή
εφηβική σήψη
ποτάμια πύον
η ρόμπα σέρνεται στο χαλί
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου