στ’ όνειρα των άλλων,στις κρυφές τους ματιές
στο κυνήγι του απόλυτου
πρεζάκιας,τζογαδόρος,παντρεμένος
προκαλώντας την τύχη,περιμένοντας το απίθανο
σκότωσα όλα τα προτερήματα μου
έδωσα άφεση αμαρτιών στο σώμα μου
κουράστηκα απ τις φωνές τους
βαρέθηκα αυτούς που μιλάνε μόνο μέσα απ ανέκδοτα
μίσησα να λέω “σ αγαπώ” και κανείς να μην το πιστεύει
πάντα ημιτελής
τελειωμένος για πολλούς
στην αρχή πάντα με σένα
η ζωή μου όλη εκείνο το βράδυ παρασκευής που μ είπες “αν…”
βαρέθηκα τις αναγκαστικές συμφωνίες και συμβάσεις ως εισιτήριο στις παρέες
τη φασιστική νοοτροπία της μη αποδοχής της γνώμης σου
τη ζήλια των αντρών σε κάθε χαμόγελο σου
το ποδήλατο του παππού τ όνειρα του αύριο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου