Σάββατο, 29 Αυγούστου 2020

Φαμακούστα / Στέφανος Ζυμπουλάκης

Της Φαμακούστας τις ομώνυμες φωνές
τις παίρνει τ΄ ακρογιάλι
οδυνηρά χτυπάει το φάντασμα
μα κείνη ανασαίνει.
Μάτια που γνώρισαν
τα μάτια σου Αγαπημένη
θωπεύουνε ξανά τις γειτονιές μας.
Πληγώνει η νύχτα το πηγάδι
τ΄ όνειρο σαν πριν δεν λησμονιέται,
στο φως της χειμωνιάτικης αυγής.
Θα λες «Πεθύμησα το σπιτικό μου»
κι ο νους θα τριγυρνάει στις αυλές
στις τριανταφυλλιές σου.
Μα οι τόσες μνήμες,
(Η πατρίδα κι οι σταυροί
τσαντίρια και κραυγές οδύνης)
ένας καθρέφτης, λαός νεκρών
που μας πληγώνει.
Εσύ κι εγώ ένα το χέρι
η καρδιά το φως
κι η ποίηση μας κανακεύει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.