Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

Ευχαριστώ τους ανθρώπους του Φώτη Βαρέλη


Νεαρό βραδινό ζευγάρι, 
αποψινή στερνή με τον στερνό τον ήλιο συνάντησή μου.
Ακούω τα βήματά σας, τα γλυκά σας λόγια του έρωτα,
την ώρα τούτη που οι σκιές σας ζωντανές κι ορθές
- πιο ορθές και πιο ζωντανές από σας τους ίδιους -
έρχονται τοίχο – τοίχο προς εμένα
και διαβαίνουν απ' το πρόσωπό μου.

Μπήκαν ως τις γούβες των ματιών μου
κι όπως κάμνουν όλες οι σκιές, θλαστήκαν.
Κρούσανε την θύρα και περάσαν βαθιά μου.
Αποκεί μέσα φώναξε η καρδιά <<καληνύχτα>>
μ' εκείνο τον ήχο που δεν ακούνε τ' αυτιά κανενός,
μόνο που τον δέχονται κατευθείαν σαν αίσθηση
όλα τα πράγματα.

Δεν ξέρω αν προσέξατε τα διπλωμένα γόνατά μου.
Δεν ξέρω αν είπε από μοναχή της κι η καρδιά σας
<<ο δόλιος ο γέροντας κουράστηκε>>
ωστόσο εγώ έμεινα μόνος.
Κι όταν εφύγαν οι σκιές,
σαν τους χαμένους οδοιπόρους και τους αιχμαλώτους,
άπλωσα κάτω στο χώμα, - παρόμοια με το παιδί που παίζει -
τη ζωή μου και την μετρούσα.

Πόσο πάνε, λογάριαζα, με ρυθμό αλιώτικο
τα πρώτα βήματα και τα στερνά μας!
Όπως ένας δρόμος του ήλιου.
Ανεβαίνει. Περνάει τον θόλο τουρανού, κατεβαίνει.
Τρεχάτα παν στον μικρό παιδί το κορμί κι ο λόγος.
Γοργά στιβάζονται τα ονόματα των πραγμάτων στη γλώσσα του.
Γοργότερα στεριώνουν στα τρυφερά του πόδια τα βήματα.
Το παιδί στα δυο του χρόνια, στα τέσσερα και τα οχτώ του,
έχει την δύναμη διπλή απ' αυτήν του ενός, των δυο, των τεσσάρων.
Από κοντά παίζουν γύρω του και λάμπουν
η ευτυχία χέρι – χέρι με το χτυποκάρδι.

Τρεχάτα και στον γέρο αλλάζουν όλα.
Γοργά σκληραίνει το κορμί κι η γνώση. Ενώ η πίστη
παλεύει τώρα και θαλασσοδέρνεται
νάβρει ένα στήριγμα κάπου και να πιαστεί
μέσα στο πέρασμα της ιστορίας της ζωής του ανθρώπου.

Νεαρό βραδινό ζευγάρι
ακούω βαθιά μου τα βήματά σας και τα λόγια του έρωτα
κι ο λογισμός μου πάει με τους ανθρώπους.
Γραμμή μ' αυτούς που φυτρώνουν πλάι μας
κι εκείνους που απομένουν πίσω λησμονημένοι.
Μαζί μ' όλους αυτούς έρχεται κι απόψε η νύχτα.
Γεμάτη από φώτα και ήχους.
Ευχαριστώ τα φώτα και τους ήχους.
Ευχαριστώ τους ανθρώπους. Την πλημμύρα τούτη, που

κοντά της δικαιώνεται κι η δική μου ζωή. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.