Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

Τραγούδι του Σκλάβου (απόσπασμα) του Φώτη Βαρέλη

Έλα Χριστέ και Παναγιά ν' αρχίσω το τραγούδι
Να παίξω λύρα το πουρνό, βιολί το μεσημέρι
Και ταμπουράν από βραδύς, ώσπου να φέξ' η πούλια.
Κι αν φέξ' η πούλια την αυγή πάλι δεν θα κοιμάμαι.
Πάλι θα σέρνω δοξαριές να στιχοκουβεντιάζω...
Κι αν παινευτεί κι ο Αυγερινός το πώς να με νυστάξει
Και δείτε τα ματάκια μου αργά να καλυβώνουν
Και δείτε τα χεράκια μου να σιγανοκουνιούνται...
Αν το δεξιό του δοξαριού δεν καλαμολυγιέται
Αν τα ζερβά μου δάκτυλα δεν παν σαν χελιδόνια,
Τότε να με θρηνήσετε γιατ' είμ' αποθαμένος!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.