Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Ματίλντα




Πάλι κοιμάσαι στη μέση του δρόμου.
Το αυτί σου γίνεται ένα με τους ήχους της νύχτας. Το ένα σου μάτι ψάχνει κάποιο απειλητικό
φως.
Τ’ αστέρια αντανακλούν στο περιλαίμιό σου,  φτιαγμένο από φεγγαρόπετρες.
Αν ζήσεις σήμερα, δε θα πεθάνεις ποτέ.
Τρύγησες την ευτυχία του ύπνου μια μέρα με ήλιο, μια νύχτα με βροχή.
Τα κουνάβια ρουφούν τ’ απόνερα από τις λακούβες της ασφάλτου με λαιμαργία. Σε κοιτούν,
κουνάνε το κεφάλι και κρύβονται στις τρύπες τους.
Από μακριά το βαρύ βουητό του φορτηγού. Εσύ απλωμένη στα γατοχώραφα όπου φυτρώνουν
χιλιάδες σαρδέλες.
Θα ζήσεις; Σήμερα είναι τώρα.
Μάζεψε την ουρά σου, Ματίλντα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.