Κάθε όνειρο,
μια χαραγμένη τομή
στην καρδιά. Μια σκέψη ακουμπά
τα θέλω,και ένα χέρι,
αγκαλιάζει
εσένα. Τρεμάμενα
χείλη αδημονούν
την γεύση
μιας διαδρομής ατόφιου
πόθου.Και εσύ
ακουμπισμένη στο
περβάζι,
που διάπλατο παράθυρο
άνοιξε σαν φτερά
έρωτα, να καρτεράς
το λιόγερμα.
Γιατί, λιόγερμα θα
δρασκελήσω
τον φράχτη της καρδιάς
σου και σαν σκιά,
μια της γρίλια
θα κάνω πέρασμα.
Διαβάζω, ένα ένα
κάθε γράμμα,
μέσα στις γραμμές απο
τα όνειρα,να
συνθέσω τ όνομά σου.
Μη κλείσεις το παράθυρο
απόψε. Από
εκεί,σε σύννεφο
καβαλάρης θα
κουρσέψω τον οντά σου,
ως την αυγή που
ο ήλιος κλεφτά θα ανοίξει
καινούργιους ορίζοντες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου