"Κοίτα φίλε, ήταν δεδομένη, περίπλοκη αυτή η κατάσταση/ χάραζε και
ξαναχάραζε, στο ίδιο σημείο/ άλλοι το λέγαν καρδιά, άλλη σκέψη, άλλοι
απλά σιωπή/ και στα τρία μπλεγμένος ήμουν μέσα, τέτοιο μπέρδεμα/
αναθαρρούσα σε κάτι και βιαστικά μαζευόμουν, συνήθεια/ δεν ήταν
ανασφάλεια ήταν παγωνιά που δάγκωνε/ είναι και τα ταξίδια της ψυχής τα
μακρινά, εξπρές, ταχύτατα, κοσμογυρισμένα/ αλίμονο αν ξεφύγεις από τις
ανάγκες τους, σε ψάχνουν, σε ζητάνε, σε βρίσκουν κάποτε/ κάτι
συναισθηματικό, όμορφο, διεστραμμένο να λες αποφεύγω/ άσε που τα βράδια
σε βλαστημάνε τα όνειρα, έχουν και δίκιο."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου