Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Άνυδρη Γη: Ποιητική Συλλογή της Λιλής Ιακωβίδη (1968) (Απόσπασμα)

«...Τώρα ο πόνος δε γυρεύει τον αφανισμό μου 
Γδύνεται τον εαυτό μου 
λευτερώνεται από το αίμα μου 
Μπαίνει 
στη ζωή πού δεν έζησες 
Στη ζωή πού 'σουν φτιαγμένη νά ζήσης. 
Στη ζωή πού βιάστηκες νά ξοφλήσης 
Ακουμπά 
στην πεινασμένη ματιά των παιδιών
Στη «θελιά» 
γύρω απ' το λαιμό των απελπισμένων 
Στα πεσμένα φύλλα των δέντρων, - 
ώρα φθινοπωρινή 
κυκλωμένη από το θάνατο. 
Απλώνεται στην ερημωμένη ψυχή της Γης 
Στον κόσμο 
 πού ανασαίνει φαρμάκι 
Στον κόσμο πού αγκομαχά 
 Γίνεται ένα 
με το σπασμό 
της ανθρώπινης κραυγής 
με την ατέρμονη εγρήγορση 
Και, ακραγγίζοντας 
την αίσθηση του «Χρόνου» 
αχνοβλέπει 
το πρόσωπο της «Αλήθειας» 
Σφαλώ τα βλέφαρα 
για να δω τη φωτεινή Απουσία
Για να ζήσω
- μέσα στη γυμνή στιγμή- 
 πέρα από τη λύπη 
πέρα από τη χαρά 
«αυτό» που μου ανήκει».






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.