Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

ΚΟΧΥΛΙ ΕΓΩ - ΒΟΤΣΑΛΟ ΕΣΥ


Κοχύλι εγώ, καλέ μου, βότσαλο εσύ
στης θάλασσας τα κύματα.
Ένας γλάρος βλέπει από μακριά
ό,τι περάσαμε, καλέ μου, ό,τι ζήσαμε.
Βλέπεις, η θάλασσα είναι σκληρή,
γεμάτη χοντροκομμένο αλάτι.
Βότσαλο εσύ, εγώ κοχύλι,
μαζεύω στάλα στάλα την αλμύρα της
καλέ μου, καμιά σταγόνα να μη χαθεί
αυτό το γαλάζιο της να μη λερωθεί...
Το άσπρο των κυμάτων να μη χαθεί.
Βότσαλο εσύ, κοχύλι εγώ.
ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ-ΒΕΛΛΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.