Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2014

17

Είσαι 17, και όλοι σου τη σπάνε
Σε θέλουν με υποταγή για να σε κυνηγάνε
Είσαι 17, το μέλλον καρφωμένο
Ο κόσμος στην οθόνη σου, πλοίο σακατεμένο.
Παίρνεις τον αναπτήρα σου
Ανάβεις το τσιγάρο
Φτιάχνεις τον χαρακτήρα σου
Κι ο κόσμος το « φρικάρω ».
Ρίχνεις το βλέμμα πίσω σου
Με σάκους νικοτίνης
Όλα τελειώνουν γύρω σου
Πώς όρθιος να μείνεις.
Στις πέντε τα χαράματα
Όποιος πονά το ξέρει
Η λύπη σου με ράμματα
Να σου τρυπά το χέρι.
Είσαι 17, σκληρός σαν το ατσάλι
Μα σου φορτώνουν τη ζημιά, που κάνανε οι « Άλλοι » Είσαι 17, το αύριο ληγμένο Η σφαίρα στην παλάμη σου, όπλο σημαδεμένο.
Είσαι 17, χιλιάδες οι φωνές σου
Θα ανεβάσεις τις στροφές και τις αναστολές σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.