Σπασμένα κλειδιά / Βερμιώτης Ορέστης

Μόνοι
της γης οι μόνοι σε χωριστά κελιά
γεμάτα λάσπη, αίμα, φωτογραφίες, δάκρυα
στάχτες, αυνανισμούς, απαγχονισμένα όνειρα
της γης οι μόνοι είναι εξωγήινοι
που μείναν από καύσιμα
μιλάν παράξενα
φοβούνται θανάσιμα
τα κλειδιά τους σπάνε

Καμιά φορά γράφουνε γράμματα
καμιά φορά ερωτεύονται ανθρώπους
ή την κουβέρτα τους
καμιά φορά γράφουνε ποιήματα
και τα επιστρέφουν στο χάος
καμιά φορά
-της γης οι μόνοι-
χάνονται στο τίποτα
ζεσταίνουνε το θάνατο
γυμνοί κοιμούνται
γυμνοί φοβούνται
φοβούνται θανάσιμα
μιλούν παράξενα
τα κλειδιά τους σπάνε