αλλά: «ό,τι δεν αγαπούμε, δεν υπάρχει».
Ο ποιητής στα εννιακόσια οχτώ ή εννιά
από τις στήλες τότε του Νουμά.
( Εμπρός του ο δρόμος μια διχάλα: η Ιστορία,
κι η γλώσσα ανάλογη, διπλή. )
Ζωή και θάνατος, πόθος, αηδία —
τα πράγματα δεν έχουν ιεράρχη
για να τα κρίνει, ούτε δόγμα ή λογική.
Φθίνει στο τέλος κι η συνέπεια, κουρασμένη
και η αντίφαση, μόνο η αντίφαση απομένει
να βάζει τάξη στην αρχαία αμφιθυμία.
Ό,τι αρνούμαστε, ίσως γι' αυτό να υπάρχει,
ό,τι ζητάμε, σταματάει να ζει. —
Πάψε να σκέφτεσαι. Η σκέψη δεν μετράει.
Ο πόνος μόνο, το αίμα, η μουσική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου