Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

Ανείπωτα λόγια

 Τα λόγια μας τ’ ανείπωτα, εκείνα να φοβάσαι,
εκείνα που μας σκόρπισαν στο τέλος τ’ ουρανού,
σβήσαν τ’ αστέρια μάτια μου, μ’ απόψε μη λυπάσαι,
έχεις ψυχή ευαίσθητη σαν του μικρού μωρού.

Τα δάκρυα γίνανε βροχή κι ο στεναγμός χαλάζι,
φουρτούνιασε η θάλασσα κι η βάρκα μας μικρή,
θ’ αλλάξει πάλι ο καιρός γι’ αυτό να μη σε νοιάζει,
τραβώ εγώ τη ρότα μου γιατί έτσι ειν’ η ζωή.

Είτε το θέλησαν Θεοί, είτε θεριά κι ανθρώποι,
τώρα θα ζούμε χωριστά σ’ ελεύθερα κελιά,
μα όπου και να βρίσκεσαι, ευτυχισμένοι τόποι
να σ’ αγκαλιάζουν τρυφερά σα δυο γλυκά παιδιά.

Τα δάκρυα γίνανε βροχή κι ο στεναγμός χαλάζι,
φουρτούνιασε η θάλασσα κι η βάρκα μας μικρή,
θ’ αλλάξει πάλι ο καιρός γι’ αυτό να μη σε νοιάζει,
τραβώ εγώ τη ρότα μου γιατί έτσι ειν’ η ζωή.

Μοσχόπουλος Γεράσιμος
Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή "Μυσταγωγώ τα όνειρα".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.