Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Παιχνίδι

Σε μια φυλακή μέσα κοιμόμουν.
Πόση ζωή χωρούσε εκεί ;
Έσταζε ελπίδα στο πάτωμα
και τα κρύα ντουβάρια την ποδοπατούσαν.
Ικέτευα μα δεν έκλαιγα,
περίμενα υπομονετικά να γεννηθώ..
Ήμουν υπάκουη στην σιωπή
και εξοργιζόμουν με ότι της πήγαινε κόντρα.
Στο μυαλό μου το είχα για παιχνίδι,
έτσι με κρατούσα ήρεμη,
έτσι με είχα στην αναμονή
και δεν παραπονιόμουν..
Ήξερα καλά να παίζω
ευτυχώς….
Στο τέλος εγώ θα νικούσα
και θα ανάγκαζα το παιχνίδι να τελειώσει.

Ακόμα κι ο “ύπνος” έχει όρια..
Μην κλαίς κοπέλα μου... ξύπνα !

ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.