χάθηκαν εκείνες οι αγρύπνιες
που σέρνονται στη λάσπη..
μπερδεμένες με ασύδοτες λέξεις
μιας σαλεμένης χαράς…
μετά σιγή…
σ’έναν παντέρημο τόπο
που μετράει ρωγμές…
Ετοίμασα τη θαλασσωμένη φυγή μου…
στρίμωξα στις αποσκευές
το μαγικό ραβδί της λήθης
και την κλωστή στην ανέμη τυλιγμένη,
έτοιμη για απέθαντους μύθους..
Και θα γκρεμίζω ναούς
για δυο δακρυσμένα μάτια……
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου