Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

«Eμείς οι άνθρωποι» / Χρήστος Φλουρής

Εμείς, οι άνθρωποι, έχουμε μια εγγενή τάση
να δυσκολεύουμε την ύπαρξή μας
θηρεύοντας το ανούσιο
ενώ η ζωή μας όλο κι αλαργεύει
σαν κορυφογραμμή από το τζάμι τρένου
κι ενώ καλά γνωρίζουμε- ή μήπως όχι;-
πως πίσω από εκείνους τους χαμηλούς λοφίσκους
που δεν εντυπωσιάζουν καν την όρασή μας
κρύβονται ανείδωτες
οι πιο σπουδαίες θεάσεις για τα μάτια μας

Τα σχέδιά μας, αμπέλια φυτεμένα σε πλατώματα.
Ξερολιθιές σκαρφαλωμένες πα στα απόκρημνα
κρατάνε με τη βία το χώμα που ριζώνουνε
κι ένα ποτάμι νυχτερινής μόνο ροής
ποτίζει τις ρίζες τους
που όλο και πάνε πιο βαθιά
γυρεύοντας κόκκους ευόδωσης

εμείς οι θνητοί έχουμε μιαν έμφυτη επιρρέπεια
να ιχνηλατούμε το άπιαστο
ενώ καλά γνωρίζουμε –ή μήπως όχι;-
πως μέσα στις πιο αβαθείς θάλασσες
που δεν προκαλούν καν την τόλμη μας
υπάρχουν οι πιο ομαλές λιθόστρωτες οδοί
που οδηγούν πέτρα την πέτρα στα νεώρια
όπου ετοιμόπλοα αναπαύονται
τα τριίστια της ψυχής μας…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.