Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

ΑΛΧΗΜΙΕΣ.


Μου έκαμες μάγια
δε μπορεί την σκέψη
μου καθήλωσες
έρωτα δόλιε πονηρέ.
Και μέρα νύχτα να
παλεύω να σου ξεφύγω
να χαθώ στης λήθης
τα βαθιά να σε ξεχάσω.
Και είναι τόσο
δυνατό το χέρι σου
που με κρατά,σα μια
μέγγενη που σφίγγει το
κεφάλι στα πιο τρελά
μεθύσια της χαράς.Και
να'μαι τώρα εύθραυστος
σαν θάλασσας την
άμμο που την απλώνει
ο βοριάς και την
σκορπά τριγύρω.Μα είσαι
άσπλαχνος πολύ δε
το μπορεί με μάγεψες
που δεν μπορώ
ν'αντισταθώ σ αυτήν την
πονηριά σου.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.