Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Τα φώτα της πόλης, Αφιέρωση

του Καρακάση Σταύρου

Συντρόφισσα της ζωής μου,
Δεν μας δένουν ή έμορφιά, μήτε τα νειάτα
κι ούτε της σάρκας οι ορμές που λυώνουν.
Οι ψυχές μας, ξεπέρασαν αδελφωμένες και τα σύνορα του έρωτα ακόμα.

Πλανιόμαστε σε Νιρβάνα,
πού οι λέξεις δεν μπορούν να χρωματίσουν
με ήχους, τα αιστήματα, που ζούμε.

Σε μια Νιρβάνα καλωσύνης
κι' ανείπωτης ευγένειας και χαράς,
που δεν εκφράζουν, παρά τα μάτια
και των χεριών, τα σφιξίματα, τα βαθειά.


Συνοδοιπορίσσα πιστή στις καταιγίδες
και στις σπάνιες στιγμές της ξαστεριάς,
ας ήταν η ζωή μας έτσι να κυλήσει,
ήρεμα πάντα, απλά κι άρμονικά.

Κι άγνωστοι, σ' αγνώστους να κλείσουμε τα μάτια
με το χαμόγελο της χαράς...
πιστή συνοδοιπόρισσα στις καταιγίδες
και στις σπάνιες μέρες της χαράς.


Κάιρο 1939

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.