τυλίχθηκαν οι αλήθειες στην ανέμη
σκόρπισαν οι δρόμοι που ζήσαμε μαζί
μηδένισαν του κόσμου τα ρολόγια
η ζωή μας σε νέα αρχή
...
δε σου είχα τάξει ψεύτικα φιλιά
όταν καίγαμε του Μάη τα στεφάνια
αφήσαμε τον έρωτα δίχως αγκαλιά
οχυρωθήκαμε στην περηφάνεια
...
ήρθαν άσχημα μαντάτα
κλαίει ο έρωτας μοναχός
για τα χαμένα μας τα νιάτα
που φύγαν σαν πέρασε ο καιρός
...
στις άκρες των χειλιών μου
μείναν ανείπωτα όσα ήθελα να πω
κοπάδι πέρασαν τα λόγια
μα έλλειπε το " σ'αγαπώ "
...
έγινε η αγάπη μας θολή
σαν άχνη από αλμύρες
να τη χτυπούν στα βράχια
κύματα οι πλημμυρίδες
...
άναψε η αγάπη κερί
σε ερημικό ξωκλήσι
μα το έσβησαν οι μοίρες
πριν καεί στη δύση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου