Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Το ξύλινο άλογο / Βασίλης Βασιλικός

Το ξύλινο το άλογο κι εγώ
θα μπούμε σ’ άλλη Τροία
δεν ξέρω μόνο ν’ ανεβώ
κι’ η νύχτα είναι κρύα. 

Το ξύλινο το άλογο κι εγώ
σωπαίνουμε κι ακούμε
καμπάνες έξω να χτυπούν
κοιτάμε κι απορούμε. 

Ο κόσμος έμεινε μισός
κι απ’ το μισό δικό μου
χάθηκε όλος μου ο εαυτός
κι’ ότι καλύτερό μου. 

Στιχάκια γράφω η ώρα να περνά
μ’αυτά δεν την σκοτώνουν
αδειάζω ο ίδιος μοναχά
τα φώτα με πληγώνουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.