Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

"Η ποίηση είναι μάνα..." της Καίτης Βασιλάκου



Η ποίηση είναι μάνα,
σαν κλώσα αγκαλιάζει τα κλωσόπουλα
και τα καλά και τα ζαβά.

Κάθονται κάτω απ’ τα φτερά της τα ζαβά,
στρυφνά, στεγνά, κακοπροαίρετα,
σκαρώνουν τα στιχάκια τους,
έχουν τώρα μια μάνα κι αυτά,
έχουν μια ερωμένη να γλεντούν,
μια κακοποιημένη μούσα
να βιάζουν.

Το άλας της γης είμαστε,
λένε τα ζαβά.

Το κάτουρο της γης είναι
και μόνο καταφύγιό τους
-Καρυωτάκη μου, τι έπαθες... -
η ποίηση,
η κλώσα η αγαθή.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.