ο μοναχικός καφές

Σάββατο πρωί...
Μια εβδομάδα κόπου και συναναστροφών πέρασε...
Βγαίνω μόνος έξω...
Ζέστη....ο κόσμος κάνει τα τελευταία του ψώνια...
Παρατηρώ......
Στέκομαι...διαλέγω μια θέση...
Βουλιάζω στην πολυθρόνα ...και στις σκέψεις μου....
Σκέφτομαι...εσένα...εμένα...
Το χθές και το αύριο...
Ζευγάρια και παρέες κάθονται γύρω μου...
Παιδιά που παίζουν διακόπτουν γλυκά.
με τις φωνούλες τους την νιρβάνα μου....
Ο καφές είναι η παρέα μου...
Πάντα σκέτος...
Είναι η πιο ήρεμη στιγμή της εβδομάδας μου...
Ταξιδεύω...στα άστρα ,στη γη,στη θάλασσα...
Στιγμές μαγείας....προσευχής...
Και ο μοναχικός καφές είναι ο καλύτερος μου φίλος.