Γιατί ....
Εδώ οι στιγμές φαρμακώνονται
από δηλητηριασμένα βέλη......
Εδώ ανάβουν φωτιές τα τρελλόφωτα....
νυσταλέα ομοιομορφία
ουρλιάζει σε σκοτεινές στοές....
Ήρθες απρόσκλητη
στο άσυλο
των ξέμπλεκων ψυχών......
Έφερες δώρα αιμάτινα ....
καμένη την Σαμοθράκη......
πυρπολημένη αδιάφορα
την Μονεμβασία......
χωρίς έρωτα τις δαντελένιες
ακτές του Κορινθιακού.....
Γιατί ήρθες ;;;;;
Δεν σου ανήκει τούτος ο χώρος
που ο βασιλιάς θιασάρχης
μοιράζει γωνιές κρεβατιού
με τον υιό διάδοχο του......
Ήρθες ως παρατηρητής
Τουρίστας Δραπέτης
να διεγείρεις
τα ταραγμένα νερά
των ψυχών......
που καίγονται.
Σκοτεινή ανθρώπινη φιγούρα
με υστερόβουλες σκέψεις
ήρθες ως εκθαμβωτικό φως
ενός σχεδόν γεμάτου φεγγαριού...
Ήρθες εδώ που η ψυχή βυθίζεται..
ομφαλοσκοπώντας χωρίς όνειρα.....
σε μια σκοτεινή ανυπαρξία.......
Εδώ που μιλώ χωρίς να λέω
τίποτα στην σκοτεινιά....
που επεξεργάζομαι την μεγάλη μου φυγή....
Τι μελαγχολικό φως είναι αυτό ψιθύρισες .....
Δεν κατάλαβες .....
ότι είναι μελαγχολικό να φωτίζει
αυτά που εσύ δημιούργησες ....
αγαπημένη........
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου