Πεύκα και φραγκοσυκιές
Χόρτα που γερνάνε κίτρινο
Παπαρούνες που μοιάζουν
Το αίμα της γης
Σκαθάρια και ήχοι
Πέτρες και χρόνος
Στο λόφο χυμένα
Στην αφιλόκαλη πόλη
Εκεί από τότε
Πινελιές του Έρωτα
Απ' το τσιμέντο σωσμένα
Απ' τα μνημεία κορφές
Που ελκυστές
Μιας fractal ανάσας
Του χάους ζωή
Χρόνου χαμένου
Απ' τη συνήθεια
Αυτήν που αναλώνεται
Στις λεωφόρους του τίποτα.
Ο ήχος βγαίνει
από κάτι που πάλλεται.
Η μουσική γεννιέται
από την "ιερή" σιωπή της ψυχής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου