(ώρα την ώρα της ανάστασης) / Φάλκος Τάσος

....ώρα την ώρα της ανάστασης
Βγαίνει το μαδημένο ανδρείκελο
προφέρει λέξεις ακατάληπτες
«Ο πόλεμος είναι καθολικός
η Δίκη δολοφόνος
Τα πάντα γίνονται με σκοτωμό και θάνατο
με τάξη αναγκαστική
Τα πάντα αλλάζονται με θάνατο
όπως τα εμπορεύματα με το χρυσάφι
και το χρυσάφι με τα εμπορεύματα
Για τους θεούς και για τους νικητές
τα πάντα είναι δίκαια και αγαθά
ενώ οι δούλοι και οι νικημένοι
άλλα τα θεωρούνε δίκαια και άλλα άδικα
Πρέπει να το χωνέψεις:
το πεθαμένο και το ζωντανό
η συγκοπή και το μαχαίρωμα
ο θύτης και το θύμα είναι ίδια
Είτε τον κάτω δρόμο πάρεις είτε τον επάνω
πάλι θα βγεις στον βόρβορο
Δεν θα ξεφύγεις απ’ τη μοίρα αυτή
όπως ο ήλιος δεν μπορεί
να ξεπεράσει τα καθορισμένα μέτρα
Τα πτώματα και τις κοπριές
να τα πετάς μακριά και να τα κρύβεις
όπως η φύση κρύβει τον εαυτό της και τα πτώματα
Για τους ανοιχτομάτηδες
ο κόσμος είναι ένας και κοινός
ενώ ο καθένας απ’ τους κοιμισμένους
στρέφεται στον δικό του κόσμο:
Θαρρεί πως είναι αθώος!»

Βογκάει η λύτρωση σφυράει
Τινάζεται απ’ τα παράθυρα
Σβήνει στις λάσπες έξω