Κανείς δε θα γλιτώσει.
Κι αυτό το μακέλεμα δε θάχει
ούτε μισό μισοσβησμένο Όχι.
Θα βουλιάζουμε–βουλιάζουμε–
κατακόρυφα με 300 και βάλε
σε συφιλιδικά νερά χωρίς τέλος
με αφορισμούς και χτυπήματα στο κεφάλι
απο διαμαντένιους σταυρούς τραβεστί πατέρων
γλείφοντας
υπογράφοντας
ικετεύοντας
κι ουρλιάζοντας ξεφτιλισμένα ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ.
1 σχόλιο:
Θρυλείται -τωόντι, πως μπορείς να το ξέρεις;- ότι, κατά την δικαίαν Του κρίση,
(σαν που ταίριαζε σ'Εκείνον, που αξιώθηκε ένα τέτοιο Χάρισμα, το σκήπτρο, τη δόξα)
Ο Κ.Π.Καβάφης, ερωτώμενος περί Ποιημάτων άλλων Ποιητών, απαντούσε ενίοτε με την
απαράμιλλη, αριστουργηματική Του Τέχνη.
Και ερωτηθείς, σχετικά με το ''Κανείς δε θα γλιτώσει'' της Κατερίνας Γώγου, απάντησε:
Σοφοί δε Προσιόντων
Θεοί μεν γαρ μελλόντων, άνθρωποι δε γιγνομένων,
σοφοί δε προσιόντων αισθάνονται.
Φιλόστρατος, Τα ες τον Τυανέα Aπολλώνιον, VΙΙΙ, 7
Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα.
Τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί,
πλήρεις και μόνοι κάτοχοι πάντων των φώτων.
Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα
αντιλαμβάνονται. Η ακοή
αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών
ταράττεται. Η μυστική βοή
τούς έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων.
Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν
έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί.
K.Π. Kαβάφης
Η παλαιότερη εκδοχή του ποιήματος. Διαβάζει ο Γ. Π. Σαββίδης.
http://www.snhell.gr/lections/content.asp?id=221&author_id=60&page=anthology
Δημοσίευση σχολίου