Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

Οι σιωπες

Νίτσα Κιούση 


Πολυβουη η πόλη,
οι ανθρωποι
λενε πως ζουν
τοιχοι,τσιμεντα
κι απομονωσεις.
Οι καλημερες
σχεδον τυπικές
Ανοιγεις
το παραθυρο
και δεν χωράει
ο ηλιος
του διπλανού.
Κι αυτο
το ειπανε
ανθρωπια...
τροπο ψυχικής
κινησης...
Και ετσι
μαθαίνεις
να ζεις
στις σιωπές.
Οταν έρχονται
οι κραυγες
της ανάγκης,
κλεινεις
το παράθυρο,
στρωνεις
το τραπεζι
για να δειπνήσει
η αδιαφορια.
Υπαρχουν 
και καποιες 
αλλες σιωπες,
που αφουγκραζεσαι,
την αγαπη,
τον πονο,
τη μοναξιά...
μπορει
να βρεθούν
και μέσα
στην
πολύβουη
πόλη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.