Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

ΠΑΤΡΙΔΑ

   Δροσίνης Γεώργιος 
                                
 
― Ξένε, που μόνος κι έρημος σε ξένους τόπους τρέχεις,
    πες μου ποιος είν’ ο τόπος σου και ποια πατρίδα έχεις;
 
― Στ’ αγαπημένο μου χωριό πάντα χαρές και γέλια. 
    στ’ αλώνια τραγουδιών φωνές, ξεφάντωμα στ’ αμπέλια,
    κι όταν χορεύει η λεβεντιά της Πασχαλιάς τη μέρα,
    βροντοχτυπάει το τούμπανο και κελαηδεί η φλογέρα.
 
     Στη μακρινή πατρίδα μου έχει ευωδιά και χάρη
    το ταπεινότερο δεντρί, το πιο φτωχό χορτάρι.
    στους κλώνους της αμυγδαλιάς σμίγουν ανθοί και χιόνια
    και φέρνουνε την άνοιξη γοργά τα χελιδόνια. 
 
    Στων μαγεμένων της βουνών τα μαρμαρένια πλάγια
    γλυκολαλούνε πέρδικες και κλαίει η κουκουβάγια.
    Η ασημένια θάλασσα μ’ αφρούς την περιζώνει
    κι ο ουρανός με τ’ άστρα του την χρυσοστεφανώνει.
 
     Τη μακρινή πατρίδα μου, πριν η σκλαβιά πλακώσει,
    τη δόξασε η παλικαριά, τη φώτιζεν η γνώση. 
    Και τώρ’ από τη μαύρη γη, τη γη τη ματωμένη,
    πρόβαλε πάλ’ η Λευτεριά σαν πρώτα αντρειωμένη!
 
― Φτάνει!... Τη χώρα, που μου λες, τη γνώρισα, την είδα!
    Τη μακρινή πατρίδα σου έχω κι εγώ πατρίδα!
 
    (Αναγνωστικό Ε΄ Δημοτικού, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΛΟΚΑΘΗ, ΣΕΛ: 93)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.