Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

Η πένα μου κι εγώ / Νικήτας Γεροντούδης



 Ποίημα που γράφτηκε από τον Νικήτα Γεροντούδη 
το έτος 1921 (πριν 95 χρόνια)

Στην τόσην ερημίαν μου,
στην τόσην μοναξιά μου,
εσένα μόνο πένα μου,
έχω παρηγοριά μου.

Συ πάντοτε με αγαπάς,
πάντοτε με θυμάσαι,
χαίρεσαι όταν χαίρομαι,
κι όταν πονώ λυπάσαι.

Σε σε εκμυστηρεύομαι,
τον καρδιακό μου πόνο,
κι όλου του κόσμου λησμονώ,
τη ζήλια και το φθόνο.

Και μες την εκμυστήρευση
σε βλέπω να δακρίζεις,
δάκρυα μαύρα στο χαρτί
επάνω, να ραντίζεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.