Τρίτη, 4 Ιουνίου 2019

Όταν αγαπάς πάντα περιμένεις…/ Ταγκάλου Νίκη


Ένα χάδι, ένα φιλί, μια συγνώμη.
Μια συγνώμη που ίσως να γίνεται μάθημα για την επόμενη φορά.
Αλλά μάταια…
Έμαθα τελικά ότι η συγνώμη είναι απλά μια λέξη, σκέτη και μόνη της.
Σκέτη σαν τον πικρό καφέ που τον πίνεις κι ας μη σε τρελαίνει η γεύση του.
Νόμιζα λοιπόν, ότι έπρεπε να ευχαριστώ τόσο πολύ τον άλλον κι ας καταπονούσα τον ίδιο μου τον εαυτό.
Με τον καιρό με έχανα.
Όχι μόνο γιατί είχα πάψει να υπάρχω εγώ αλλά και γιατί ο άλλος άνθρωπος δεν ήταν ποτέ ευχαριστημένος με τίποτα.
Δεν άκουγα ποτέ έναν γλυκό λόγο να νιώσω κι εγώ ότι αγαπιέμαι.
Να νιώσω ότι δεν πολεμώ μόνη μου.
Ότι είμαστε στο ίδιο στρατόπεδο και όχι σε αντίπαλο.
Το επόμενο στάδιο ήταν να νιώσω την προδοσία.
Άρχισα να νιώθω ότι δεν με είχα χάσει τελείως όταν ένιωσα αυτόν τον πόνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.