[...η βάση του παγόβουνου] / Μεταξογιέννης Βαίος

...η βάση του παγόβουνου

...αυτό που μέσα μου μετράει...

ο τραγοπόδαρος πόθος
η τύρφη στα πόδια
η κορωμένη ενόραση
ο αποκολλημένος αμφιβληστροειδής
η ενασχόληση με τα εντόσθια
η επαπειλούμενη κύηση του ανέμου
το πλαδαρό ξεπροβόδισμα των άσφαιρων φυσιγγίων
η κλαγγή του μέλλοντος που δεν αξίζω

...αυτό που μέσα μου έρπει...

Εγώ
το έμβολο της απομόνωσης
το επιστέγασμα των δολιοφθορέων υποσταθμών
η υψηλή τάση του απροσπέλαστου εντός
η ορφάνια της αλήθειας

Εγώ
η άσπλαχνη σημαία
το αιματοκύλισμα στην κόψη των γκρεμών
η εξομολόγηση που μετρήθηκε από το βάρος του χειμώνα
η σταυρωμένη φλόγα

...αυτό που μέσα μου γανιάζει...

Βαιος Μεταξογιεννης

Ήθος / Άλμπης Άρης

Σημερινοί και χθεσινοί,
παλιοί κι ακόμα πιο παλιοί,
άσημοι και προβεβλημένοι,
ασπούδαχτοι και σπουδαγμένοι,

εσείς εκεί, της εξουσίας,
αδιάφοροι της Ιστορίας,
σε θώκους αναρριχημένοι,
με τους μισθούς σας βολεμένοι.

Ν’ αναγνωρίσω τα σωστά σας,
να παραβλέψω τα στραβά σας,
να συγχωρήσω τις βλακείες,
να σβήσω τις παλινωδίες.

Μα δε σηκώνω πια να βλέπω
το θράσος σας να οργιάζει,
της σκοπιμότητας το αίσχος
ασύστολα να πλεονάζει.

Το μαύρο τυλιγμένο άσπρο
και η αλήθεια ένας μύθος.
Και νά ’ναι πια σβησμένο άστρο
η ιερή μας λέξη ΗΘΟΣ.

http://arisalbis.blogspot.gr/

Βασίλης Πανδής : Δύο (2) ποιήματα

Στη ζητιανιά του έρωτα,

δεν έχει σημασία,

αν μπαίνεις καθαρός ή λασπωμένος

Στη ζητιανιά του έρωτα,

μόνο το χέρι σου απλωμένο

μετράει

***

Τώρα, που κατάλαβα

τι κάθαρμα είσαι κι εσύ,

τώρα, μπορώ

να σ’ αγαπήσω

ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΙ / Αλεξανδρής Γεώργιος

Ανέτρεξε στο χρόνο με του νου τα σημάδια

και της ψυχής τ’ αποτυπώματα.

Ανακάλεσε ανυπάκουους πειρασμούς, ασύνταχτα όνειρα

και ανάπλασε αυθόρμητες τελετές.

Εντρύφησε σε αφορισμούς και δόγματα,

προσμέτρησε αιφνιδιασμούς και ερωτήματα

και προσπερνώντας τον πανικό της γνώσης

και την αμφισβήτηση της αλήθειας,

έγειρε τις μνήμες του στα θαύματα, θεία και ανθρώπινα,

αυτά που ξόρκισαν τους φόβους του και τις αναστολές του

και αγίασαν τις εμμονές του.

Όμως και πάλι, μπροστά στα διλήμματα και τα αδιέξοδα.

Αναμετριέται με όσα τόλμησε να αρνηθεί.

Τι τάχα να είναι διαφυγή και τι ολοκλήρωση;

Πίσω από τα καθημερινά, τα μικρά και σχηματισμένα,

μπροστά από τα μεγάλα, τ’ απρόβλεπτα και ουτοπικά,

ποια τάχα να είναι η απουσία και ποια η δημιουργία;

Συνείδησης λόγος η σιωπή και τα κενά μια ρήξη.

Ο χρόνος αδέσποτη πομπή κι οι λογισμοί μια δέσμη

ανέσπερου φωτός αρχή και τέλους δοκιμασία,

δώθε απ’ την αναγκαιότητα, κείθε απ’ την ελευθερία.

Και η ιστορία μια περγαμηνή που στ' αύριο ομνύει.

Μικρή σκηνή οι ορίζοντες και οι οραματισμοί μια πράξη.

Πρόκληση το σειρήνιο κάλεσμα κι αφουγκρασμός η ανάγκη,

αξίες άδηλες κι αρχές, ασύνετοι εθισμοί και βλέψεις,

να πάνε  η σκέψη κι η ζωή  μια μέρα  πιο μπροστά .

Χειμερία Νάρκη / Παπαγεωργίου Θ. Χρήστος

Θα μιλήσω
για τις εποχές του χρόνου
όπως μιλώ
για τα σύμβολα του φωτός
πάνω στα θολά πρόσωπα
των μνημείων της όρασης.

Θα αποτυπώσω τη σκέψη
στο περίγραμμα
του σκελετού της ζωής
δίχως να υπερβάλω
με ιριδίζουσες περιγραφές
και ασαφείς εικόνες.

Θα πω «καλημέρα»
στη διαδοχή των παραστάσεων.

Οι πέτρες
στα ερείπια της μνήμης
-που κρύφτηκε
σε μια σχισμάδα του χθες
και αγνόησε
την κυριαρχία του σήμερα
παρότι έβλεπε
να επελαύνουν ακάθεκτοι
οι επίδοξοι βιαστές του αύριο-
θα αφηγούνται τα γεγονότα
στις νεφελώδεις σελίδες
που επιμηκύνουν τις επιθυμίες
στα τετράδια των κορασίδων
με τα στητά στήθη
και αποκαλύπτουν
τις λεωφόρους των αδαών
καθώς τους ξεναγούν
στο επιμύθιο της απόλαυσης.

Δεν είναι πρέπον να αναφερθώ
στο λιθοβολισμό της παρθένας
που πλήρωσε την αγάπη της
για την προστασία του σώματος
ενώ παράβλεψε
την περιπλάνηση της ψυχής
στις επαμφοτερίζουσες περιπτύξεις
πίσω από τα παράθυρα
της μικρής κάμαρας
που ηδονίζεται
με τα μυστικά του υπνοβάτη.

Ένας μικρός Εσταυρωμένος
στον τοίχο του δωματίου μου
δεν με απαλλάσσει
από τη χειμέρια νάρκη
της επώασης του απρόβλεπτου
στο περιθώριο της ύπαρξης
δε δίνει άλλοθι
στο πλάγιασμα των ημερών
με τα θέλγητρα
της επίορκης ταλάντωσης
της σάρκας.

Θα κινηθώ
στα όρια των κανόνων
που δέχτηκα ανενδοίαστα
δίχως να υπολογίσω τις συνέπειες
όταν άφησα κενή
την ημερομηνία λήξης
στο συμβόλαιο υποταγής
με τους δυνάστες μου.

Θα προστρέξω
στο κυνήγι
του επιούσιου άρτου.

Θα υπομείνω 
την αφομοίωσή μου.

Θα βιώσω
την παρουσία μου
δίπλα στην παρουσία
των ανυπόστατων.

Θα υπάρξω.

Γιάννης Ανδρικόπουλος (μικρό βιογραφικό)

Ο Γιάννης Ανδρικόπουλος γεννήθηκε το 1930 στο Αίγιο.  Από 17 ετών εργάστηκε ως δημοσιογράφος.  Ξεκίνησε το 1947 με ποίηση από τις σελίδες της "Ελληνικής Δημιουργίας" του Σπ. Μελά. Το 1952 εκδίδει λογοτεχνικό περιοδικό "Αχαϊκή Εστία" και το 1954 τη φωνή "Φωνή του Αιγίου".  Το 1975 εκδίδει την εφημερίδα την  "Φωνή Αχαΐας" και το φιλολογικό περιοδικό "Φιλολογική Φωνή". ' 
Είναι μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Διεθνούς Εταιρίας Κριτικών Λογοτεχνίας, της Ελληνικής Εταιρίας Χριστιανικών Γραμμάτων, της Εταιρίας Φίλων Παν. Κανελλόπουλου και της Εταιρίας Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος. 

Ποιητικές Συλλογές:

1954 /  "Αποχωρισμός" 


πηγή: http://www.biblionet.gr/author/49057/%CE%91%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82,_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ / Ανδρικόπουλος Γιάννης

 Στα μάτια σου θάλασσα ξανοίγει 
πλατει – ντύνονται μ’άνθη ως πέρα οι κάμποι 
μα είναι φορές που σα διαμάντι λάμπει 
το δάκρυ – κι ο καημός,βρόχι,με πνίγει. 

Σαν κάτι απ’ την καρδιά μου νάχη φύγει, 
που η πίκρα της ζωής την τρώει σαν κάμπη. 
Τα μάτια σου γελάνε – ουράνια θάμπη 
εντός μου πλυμμυράνε μ’ ένθεα ρίγη. 

Τα μάτια σου ένα τρέμουλο,ένα χάδι, 
κ’ έτσι γλυκά-γλυκά που με κοιτάνε 
τα πιο μεγάλα πάθη μού ξυπνάνε 

και θ άθελα ένα ωχρό θλιμμένο βράδυ, 
που αγνάντια τους θε να μαι και σιμά τους, 
το θάνατο να βρω στ’ ανάβλεμμά τους.

πηγή: http://yfos-texnes.blogspot.com.cy/2014/04/blog-post_16.html

Η απουσία του δένδρου / Γιάννης Ανδρικόπουλος

Το διαβάζουμε στην σελίδα: https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Endohora/78/8.html

Γκόγκας Δημήτριος: Για τους ποιητές ... 3 χαικού: 2018 / Τιμητική διάκριση στον 2ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Λογοτεχνικό Διαγωνισμό

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ ΕΦΑΛΤΗΡΙΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 

Άλλοι έτρεχαν

Άλλαζαν τον κόσμο μας

Εμείς γράφαμε.

Μικρό ποίημα

Κουνούπι στον άνεμο

άμεμπτη μνήμη.

Ονειρεύτηκα,

για τους ποιητές της γης,

αιώνια δόξα.

Ζ΄ Πανελλήνιος Ποιητικός Διαγωνισμός «Καισάριος Δαπόντες»

Ο Δήμος Σκοπέλου και το Γραφείο Εθελοντισμού της Δημοτικής Κοινότητας Σκοπέλου προκηρύσσουν τον κατά σειρά ζ΄ Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό “Καισάριος Δαπόντες”, στη μνήμη του Σκοπελίτη λόγιου και ποιητή του 18ου αιώνα.
Στόχος του διαγωνισμού είναι η ανάδειξη του ταλέντου νέων δημιουργών.

Όροι Συμμετοχής:

·        Το θέμα του διαγωνισμού είναι ελεύθερο και οι στίχοι δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τους τριάντα δύο.

·        Οι διαγωνιζόμενοι θα μπορούν να μετάσχουν με ένα μόνο ποίημά τους.

·        Το διαγωνιζόμενο ποίημα θα πρέπει να είναι ανέκδοτο και αδημοσίευτο και να υποβληθεί σε έξι δακτυλογραφημένα αντίγραφα υπογεγραμμένα μόνο με το ψευδώνυμο.

·        Τα αντίγραφα θα πρέπει να συνοδεύονται από σφραγισμένο φάκελο, στον οποίο θα αναγράφεται το ψευδώνυμο και θα περιέχει τα πλήρη στοιχεία του διαγωνιζόμενου (ψευδώνυμο, όνομα, επώνυμο, ηλικία, διεύθυνση, επάγγελμα, αριθμό τηλεφώνου και κινητού και e-mail, αν έχει). Όλα μαζί θα πρέπει να ταχυδρομηθούν μέσα σε φάκελο, ο οποίος στη θέση του ονόματος του αποστολέα θα φέρει μόνο το ψευδώνυμο του διαγωνιζόμενου.

·        Τα αντίγραφα δεν επιστρέφονται.

·        Προσοχή:

ποιήματα τυπωμένα σε χαρτιά χρωματιστά ή χοντρά (χαρτόνια), με γραμματοσειρές χρωματιστές, με ζωγραφιές ή τυπωμένα σχέδια (καρδούλες, αγγελάκια κλπ), που θεωρούνται διακριτικά, δε θα γίνονται δεκτά.

Η επιλογή των ποιημάτων, που θα ξεχωρίσουν, θα γίνει από 5μελή Κριτική Επιτροπή την οποία αποτελούν οι :

·        Γωγώ Παπαζήση, φιλόλογος.

·        Άθως Χατζηματθαίου, συγγραφέας, ποιητής.

·        Γιώργος Μιχελής, τέως Δήμαρχος.

·        Πάκης Αθανασίου, οικονομολόγος, ποιητής.

·        Μάρω Βουδούρογλου–Βλαχάκη, ποιήτρια.

Αναπληρωτές:

·        Καίτη Γερμανού, φιλόλογος.

·        Νίκη Σκλάβου, φιλόλογος

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν τέλη Ιουλίου του 2018 και θα απονεμηθούν κατά σειρά :

·        Τρία Βραβεία (Α΄, Β΄, Γ΄).

·        Τρεις Έπαινοι (Α΄, Β΄, Γ΄).

·        Έξι Τιμητικά Διπλώματα.

·        Σε περίπτωση ισοψηφίας τα βραβεία θα μοιραστούν ισομερώς.

Η απονομή των βραβείων θα γίνει σε ειδική εκδήλωση, που θα διοργανωθεί από τo Δήμο Σκοπέλου, το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου του 2018, στη Σκόπελο, στην αίθουσα του κινηματογράφου «Ορφέας». Οι έξι πρώτοι από τους βραβευμένους ποιητές θα φιλοξενηθούν για ένα τριήμερο από το Δήμο Σκοπέλου, για το διάστημα της τελετής της απονομής.

·        Τα βραβευμένα ποιήματα θα προταθούν για μελοποίηση.

Τα ποιήματα θα πρέπει να αποσταλούν μέχρι την 30η Μαρτίου 2018 (σφραγίδα ταχυδρομείου) στη διεύθυνση:

ΔΗΜΟΣ ΣΚΟΠΕΛΟΥ
Τ.Κ. 37003
ΣΚΟΠΕΛΟΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
υπ΄ όψιν κου Ευάγγελου Κρασσά, με την ένδειξη:
ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΟΙΗΣΗΣ «Καισάριος Δαπόντες».

Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο: 2424300580