Χρονολόγιο/ Ποιητική Συλλογή εκδοθείσα το 1978 (απόσπασμα) / Κορίδης Γιάννης

ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΑ ΠΟΥΛΙΑ


Τα ποιήματα είναι κραυγές
Προσπάθησε
Μέσα από τους φθόγγους τους
Να συνταριάξεις τη μουσική τους

Εκεί υπάρχει πολύ νερό
Εκεί καταφεύγουν οι τρομαγμένοι

Τρομαγμένα πουλιά
Μας παίρνει το δάσος



ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Κουβαλώ τη μνήμη σου στα χέρια μου
Κρατώ το πρόσωπό  σου στα μάτια μου
Τραγουδώ τα δένδρα
Και τα βουνά
Που αγάπησες





ΧΑΜΕΝΟΙ ΚΟΣΜΟΙ

Δυο βήματα πάνω στην άμμο
Δυο χαμένοι κόσμοι της καρδιάς μου





ΜΙΑ ΛΙΜΝΗ

Οι πέτρες δεν έχουν μάτια να μιλήσουν
Το χρώμα δεν έχει καρδιά να κλάψει

Ο άνθρωπος είναι μια λίμνη

Μέσα του πληθαίνει ο χαλασμός.




ΙΔΙΑ ΚΑΡΔΙΑ


Στο ίδιο φυλάκιο σκοπός

Χθες ένας φαντάρος
Σήμερα ένας πολίτης

Θεέ μου τα ίδια χέρια έχω
Τα ίδια μάτια έχω
Ή ίδια καρδιά χτυπάει.


ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΟΙ

Τις κρύες νύχτες
Αδειάζουν οι δρόμοι
Διπλώνουν τα κόκκαλα

Πέρα από τα δένδρα
Χυμούν ο έξαλλοι

Είτε νεκροί
Είτε αδικημένοι
Ψάχνουν
Το πρόσωπό τους


ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΘΕΣΗ

του Δημήτρη Κίτσεφσκι



Οι άνθρωποι
Δεν είναι από πέτρες και λάβαρα
Ούτε αποό μυνήματα μιας άλλης θάλασσας

Οι άνθρωποι
Είναι φτιαγμένοι από τα ίδια υλικά

Στην ίδια θέση έχουν την καρδιά τους

ΑΥΡΙΟ

Σήμερα ύστερα από αιώνες
Πάλι ξαναβρήκαμε το σπίτι μας

Στο ίδιο αμπάρι βάλαμε το σιτάρι
Στο ίδιο δωμάτιο βάλαμε το τραπέζι

Αντίκρυ ορθώνεται το βουνό
Πιο πέρα η πεδιάδα

Αύριο θα πάμε στο ποτάμι
Ξημερώνει η μεγάλη νύχτα

Ξημερώνει

Πατρίδα / Κορίδης Γιάννης

Εδώ που ρημάξανε τα καΐκια
Η θάλασσα αποφεύγει την άνοιξη
Δεν υπάρχει ήλιος για τα μάτια της
Δεν υπάρχει χάδι για το κορμί της.
Οι απόμαχοι με τα βαθουλωτά μάτια
Οι παλιές ιστορίες, τα ταξίδια
Τεμαχισμένες εικόνες τις νύχτες
Λύνουν τα μαλλιά τους.

Εδώ που ρημάξανε τα καΐκια
Είναι ο τόπος μας
Κάθε πρωΐ κατεβαίνουμε
Μ’ ένα βάρος στην καρδιά μας.
Όσοι μας λησμόνησαν
Όσοι μας απαρνήθηκαν
Εδώ θα μας βρούνε.

Αμετάκλητο / Κορίδης Γιάννης

Κατεβαίνω
Στην αίσθηση του φύλλου
Μετρώ το περπάτημα της αυγής
Στο νοτισμένο πάτωμα
Της μοναξιάς μου.
Καρδιά μου
Εσύ πρωτοκάθησες
Στην τραυματισμένη καρέκλα του γείτονα
Στη μέση ακριβώς
Της λυπημένης ιστορίας.

Εωθινό / Κορίδης Γιάννης

Ουρανέ της αγαπημένης
Στιγμή της παντοδυναμίας
Στις γιορτάσιμες πασχαλιές
Στη δόξα του πράσινου
Το είναι μου
Βασιλεύει.

Δεβεράκης Ελευθέριος (μικρή αναφορά)

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε γραφίστας στα Τ.Ε.Ι. Αθήνας . Μελέτησε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά.  Γράφει ποίηση και τραγούδι.

Έργο του:  Ο κήπος με τα νυχτολούλουδα. Με το φίλημα των άστρων. Έλα/ 2002

ΜΕΣ’ ΑΠ’ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΟΥ / Δεβεράκης Ελευθέριος

Τις θάλασσες
μεσ’ απ’ το βλέμμα σου
κοινώνησα·

μπλε τ’ ουρανού
και των αμέτρητων
θαυμάτων.

AΝΑΜΟΝΗ / Δεβεράκης Ελευθέριος

Ένα κορίτσι
στέκει
στην προκυμαία.

Το πιο μακρινό μας όνειρο
κόκκινο δίχτυ
στης ψυχής το περιβόλι

Ιερόδουλες / Ελευθέριος Δεβεράκης

https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/NeaAriadni/15-16/14.html

Γενικά, Η Κυρία Πηνελόπη, Η Διάλυση, Χωρίς να το ξέρει : Ποιήματα του Κ.Σ.Δαμιανού

https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Enteykt/56/8.html

https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Enteykt/53/6.html

Μιλώντας για όνειρα, Τα καράβια / Δαλάκος Β. Φώτης

https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/NeaAriadni/31/8.html

https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/NeaAriadni/25-26/8.html