Βασιλική Αξαρλή – Πετράκη (βιογραφικό σημείωμα)

Η Βασιλική Αξαρλή – Πετράκη γεννήθηκε στο Ροδολίβος Σερρών. 

Προσωπικά της έργα:

• Τα θυρανοίξια της ψυχής μου
• Μικρασιατικό Θυμητάρι
• Στιγμές από άρωμα
• Νέοι ποιητικοί ορίζοντες
• Ταξίδια της πένας
• Στον αστερισμό των Ιχθύων
• Ονειροχρώματα
• Το περιβόλι του ουρανού

Έχει επίσης συμμετάσχει στις παρακάτω ομαδικές συλλογές:

• Ερωτικός Μάιος , 1^ος τόμος
• Ερωτικός Μάιος , 2^ος τόμος
• Ερωτικός Μάιος , 3^ος τόμος
• Πανελλήνιοι ποιητικοί αγώνες
• Εγκυκλοπαίδεια Βορειοελλαδιτών ποιητών

Με την ομάδα «Ανοιχτή σκηνή ποιητών» έχει κάνει τις εξής εκδόσεις:

• Ας υφάνουμε ποίηση
• Υπάρχουν ποιητές
• Οι ποιητές γιορτάζουν την Άνοιξη

 Το ποιητικό της έργο «Μικρασιατικό Θυμητάρι», βραβεύτηκε από  την πρυτανεία του Ανοιχτού Πανεπιστημίου, από τον Υπουργό Πολιτισμού, Ευάγγελο Βενιζέλο. Επίσης από το βιβλίο της «Ταξίδια της πένας» έχουν αποσπάσει βραβεία τα ποιήματα «Χαμένες προσδοκίες» και «Δυσλειτουργίες».

Ποιήματά της δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες Αγγελιοφόρος, Χρόνος, Εφημερίδα του Δήμου Δέλτα αλλά και σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά. 

Καϊκτσής ο μπεσαλής / Βασιλική Αξαρλή – Πετράκη

  

   Καϊκτσής Τούρκος κουμαντάρει ένα σκαρί

  ο Ισμαήλ άγκυρα δένει κι απέναντι θωρεί

  τους έλληνες κοιτά που φεύγουν δίχως ναύτη

  είναι θεότρελοι τούτοι δω παράξενοι ούλοι δαύτοι.

  Αμέσως στη θάλασσα βουτά και κάνει μακροβούτι

  φτάνει κοντά στους Έλληνες μέσα στο παλιορούτι

  ένα ψαροκάικο που η φουρτούνα γέρνει

  και ούλο το φορτίο του Έλληνες ξεριζωμένοι.

  Μέσα του παλεύουν η ψυχή με το μυαλό

  μα δεν έχει περιθώριο φουσκώνει ο γυαλός.

  Αρπάζει το τιμόνι χωρίς αναστολή,

  μη φοβάστε ΄Ελληνες θα βρούμε τη βολή.

  Το μεσιανό κατάρτι βοηθήστε να δεθεί

  κι εγώ σας δίνω λόγο κανείς δεν θα χαθεί

  πώς τα φέρνει η ρημάδα η ζωή, κι αλλάζουν ούλα στο λεπτό.

  Τούρκος ήτανε κι οχτρός σωτήρας έγινε μικρός Θεός.

  Η θάλασσα λυσσομανά φορές τους καταπίνει

  μ΄ αυτός φωνάζει δυνατά, θάρρος, κουράγιο δίνει.

  ΄Ενας Θεός μας έπλασε ούλοι είμαστε το ίδιο

  καθημερίς λιαζόμαστε μαζί σε έναν ήλιο.

  Τούρκος είσαι Αλλάχ και Έλληνας Θεός

  προσευχή σου κάνω ρίξε μπροστά μας φως.

  Ξημέρωμα στην Κω μπαίνουμε στο λιμάνι

  τόσο πόνο που φόρτωσα ποιος θα μου τον εγιάνει.

  Η δυστυχία στο μεγαλείο της τούτου του Κοσμάκη

  κοιμούνται ούλοι αφήνοντας το κουρασμένο τους κορμάκι.

  Ο Τούρκος δεν μετάνιωσε γι΄αυτό που μόλις έκανε

  ήτανε και περήφανος για τόσες ζωές που έσωσε.

  Η συνείδησή του ήσυχη αναπαυμένη

  αναρωτιότανε ποια μοίρα να τους περιμένει,

   βγάζει το πλοίο στη στεριά σιγά σιγά και φεύγει

  πριν ξημερώσει και τον δουν και πριν ο ήλιος έβγει.

ΑΝΑΠΟΔΡΑΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ / Τριάντης Χριστόφορος

Ο κύριος καθόταν σταυροπόδι .

Περίμενε .

Είχε συντροφιά χαλασμένες αναμνήσεις

και  επιθυμίες  ληγμένες

Ω , ανέλαβε και τον ρόλο : αναμένων  επιβάτης

του τρένου ( της σιωπής ).

Φεβρουάριος ο μήνας .

Λίγο φως

στα πλατώματα του ουρανού .

Κι οι πυγολαμπίδες αργούσαν να φανούν

στις λυγαριές .

Γνώριζε ο κύριος

ότι από ψηλά έρχεται 

το πεπρωμένο ,

με χειμώνες σκεπασμένο .

Αναπόδραστο το γεγονός

του τέλους. 

Αλλά η ομορφιά ,

κάπως ανεπαίσθητα

ομόρφυνε το ταξίδι της μοίρας.

​ΠΟΙΗΜΑΤΑ & ΜΗΛΑ

​

ΠΟΙΗΜΑΤΑ & ΜΗΛΑ

ϾϿ

​​

Πρόσκληση

​​

Αγαπητοί φίλοι,

​  ​

σας προσκαλούμε στην εκδήλωση «Ποιήματα και μήλα» που θα πραγματοποιηθεί στο βιβλιοπωλείο Επί Λέξει(Ακαδημίας 32, τηλ: 210 3388054) στις 7.2.2017 και ώρα 20:00. ​ ​

Θα διαβάσουμε ποιήματα που αναφέρονται/περιέχουν τη λέξη «μήλο».  

- Θα προηγηθεί μικρό εισαγωγικό της Μάνιας Μεζίτη για τα «μήλα» στα ποιήματα που θα ακουστούν: ο συμβολισμός, οι συνειρμοί, τι ανασυνθέτουν, τι «μιμούνται».    

​

Ποιήματά τους θα διαβάσουν οι:

Δήμητρα Αγγέλου, Σάντι Βασιλείου, Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, Νίκος Ερηνάκης, Δημήτρης Δημητριάδης, Χάρης Ιωσήφ, Αχιλλέας Κατσαρός, Ανδρέας Κεντζός, Χάρις Κοντού, Κωνσταντίνα Κορρυβάντη, Μαρία Κουλούρη, Δημήτρης Π. Κρανιώτης, Αλέξιος Μάινας, Χαρίλαος Νικολαΐδης, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Παυλίνα Παμπούδη, Νάνα Παπαδάκη, Όλγα Παπακώστα, Κωνσταντίνος Παπαχαράλαμπος, Αλεξάνδρα Πλαστήρα, Δανάη Σιώζιου, Πέτρος Στεφανέας, Μαρίκα Συμεωνίδου, Νίκος Φιλντίσης.

​  ​

Θα ακουστούν επίσης ποιήματα των:

Γιώργος Αλισάνογλου, Βασίλης Αμανατίδης, Γιώργος Βέης, Χάρης Βλαβιανός, Γιάννης Δούκας, Μαίρη Κλιγκάτση, Μαρία Λαϊνά, Παυλίνα Μάρβιν, Δημήτρης Πέτρου, Γιάννης Στίγκας και Μαρία Τοπάλη.

που θα διαβάσουν οι:

Αποστόλης Ηλιόπουλος, Ειρήνη Μαργαρίτη, Ελένη Ντούξη, Φάνης Παπαγεωργίου, Έλενα Πολυγένη, Λένα Σαμαρά.

​   ​

Διοργάνωση-συντονισμός:

​   ​ 

Μάνια Μεζίτη / poets.gr.

Υποστήριξη διοργάνωσης:

​    

Αλέξιος Μάινας, Ειρήνη Μαργαρίτη, Φάνης Παπαγεωργίου.

Νότα Κυμοθόη (βιογραφικό)

Η Νότα Κυμοθόη γεννήθηκε το 1958 στη Λιβαδειά. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στην Ελάτεια της Λοκρίδας.  Σπούδασε Δημοσιογραφία, Δημόσιες Σχέσεις, Μάρκετινγκ, Διαφήμιση, Ψυχολογία, Αισθητική Τέχνης, Ζωγραφική, Κεραμική και παρακολούθησε ειδικά σεμινάρια για Διοργάνωση Πολιτιστικών Εκδηλώσεων. Μιλάει Αγγλικά και Ιταλικά.  Μελέτησε Ιστορία Τέχνης, επισκέφθηκε τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου και ταξίδεψε: Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Αυστρία, Κύπρο, Αίγυπτο, Ισραήλ, Ινδία, Β. Αμερική. Εργάστηκε και συνεργάστηκε με εφημερίδες, περιοδικά, εκδοτικούς οίκους στην Αθήνα και στην επαρχία.
Ποίησή της μεταφρασμένη στα Ιταλικά το 1992 αποσπά το βραβείο "Oscar di Bari Bruno Euroconcorso di Poesia, Prima Classificata". Ακολουθεί βράβευσή της στο "19ο Premio Internazionale di Poesia Sicilia", "Premio Internazionale di Poesia Calentano" στην Ιταλία. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε Αγγλικά, Ιταλικά, Ισπανικά, Γερμανικά και Σανσκριτικά. Μέρος του έργου "Ερώ" μελοποιείται από τον συνθέτη Ι. Μπενάκη με τη συμφωνική της ΕΡΤ και κυκλοφορεί σε CD με τον τίτλο "Γαλαξίας Νο 2". Από το '95 ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Βιβλία:

1)"Φως και Σκοτάδι" Ποίηση εκδόσεις Διογένης 1990

2)"Οιμωγές" Ποίηση εκδόσεις Διογένης 1991

3) "Δίψα και Σιωπή" εκδόσεις Διογένης 1991

4) " Ιύζουσα νήσος" Ποίηση εκδόσεις ΑΘΗΝΑ 1995

5) "ΛΕΥΚΩΜΑ ΄95" Ζωγραφική Ν. Κυμοθόη, εκδόσεις Ακάδημος 1995

6) "Ερώ" Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση, εκδόσεις Ιωλκός 1999

7) "Η Δρασκελιά του Ήλιου- Ο Επίγειος Θεός της Ινδίας 2002, 

εκδόσεις Χρήστος Ε.Δαρδανός

8) "Ελάτεια Λοκρίδος" Ιστορική Αναδρομή, ανάτυπα αριθμημένα το 2004

9) "Ελάτεια Λοκρίδος" Ιστορική Αναδρομή, έκδοση 2004

10) "Η Λύτρωση" Αληθινή Ιστορία, εκδόσεις Ίαμβος 2006

11) "Η Λύτρωση" Αληθινή Ιστορία, εκδόσεις Ίαμβος 2007 β΄ έκδοση

12) "Μάτια Χλόης" Ποίηση εκδόσεις ΑΘΗΝΑ, 2009

13) "Το Λ των λέξεων και του Λόγου (Δοκίμια) αυτοέκδοση αριθμημένη, 2009

14) "Το Ιερό Ποτάμι" Ποίηση, εκδόσεις ΑΘΗΝΑ, 2010

15)ΜΑΤΙΑ ΧΛΟΗΣ ΠΟΙΗΣΗ, ηλεκτρονική στο ιντερνέτ

16) "Το Λ των λέξεων και του Λόγου (Δοκίμια) εκδόσεις "Οι Αινιάνες", 2017

Ιύζουσα νήσος : Ποιητική Συλλογή της Νότας Κυμοθόη (1995 εκδόσεις ΑΘΗΝΑ)

ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑΤΑ 

(Για τους εγκλωβισμένους μέσα στα κατεχόμενα, 1992 Λευκωσία)

Βουβά λαλούν τη θλίψη τους τ' αδέρφια μας στην Κύπρο
χαμογελούν τα χείλη τους, μα η χαρά τους λείπει.
Που να την εύρω αδερφέ να στείλω περιστέρι
να πάει να μου τη φέρει;
Συρματοπλέγματα φρουρούν το σκλαβωμένο αγέρα
θα μπλέξουν τα φτερά του στα προδομένα εδάφη
και θα χαθεί στη λησμονιά που πνίγει τον καημό μας
εκεί π' ακόμα κοχλαστό το αίμα μας κυλάει
μέσα στα κατεχόμενα.

ΠΕΝΤΑΔΑΚΤΥΛΟΣ

(Με αφορμή τη χαραγμένη τούρκικη σημαία, 1992 Λευκωσία)

Ανοίγω το παράθυρο το φως του ήλιου για να ιδώ!
Αντίκρυ ο Πενταδάκτυλος και βογγάει!...
Πόσο πονάει ετούτο το βουνό!...
Λες και βογγάει ο Διγενής...

Φεύγει, κρύβεται η χαρά μου,πάει
Σαν λαβωμένο αγρίμι πρόβαλε και τούτη εδώ η μέρα.
Μέσα της σφηνώθηκαν όλα τα βόλια
όλα τα καρφιά που μπήχτηκαν
στης Λευκωσίας την καρδιά και κόψανε στη μέση.

Ποια γιατριά στο χρόνο που περνά
έτσι αδιάφορα, τάχα γυρεύουμε όλοι;
Πονάει, πονάει ετούτο το βουνό
μέσα στην τόση ξεγνοιασιά
στα σπλάχνα του βαθιά σταυρώσανε την Κύπρο.
Αίμα, κορμιά νεκρών και χώμα ένα γίνηκαν εκεί
να χαιρετούν το Μαχαιρά και την πλατεία Ελευθερίας.
Για ποια μεγάλη ανάσταση; Κανείς δεν το γνωρίζει!..
Μονάχα ο Πενταδάκτυλος είν' αρκετός αδέρφια
να μας θυμίζει τη σκλαβιά και την ατίμωση του δίκιου
ώστε ποτέ μη λησμονήσουμε τούτη την προδοσία!..

Η πλατεία των Ταύρων : Ποιητική Συλλογή του Βαγγέλη Αλεξόπουλου (Εκδόσεις Οδός Πανός)

Κρατώ στα χέρια μου την Ποιητική Συλλογή του Βαγγέλη Αλεξόπουλου : Η πλατεία των Ταύρων, από τις εκδόσεις :Οδός Πανός. Μια Καλαίσθητη, προσεγμένη δουλειά, όπως είναι και η ποίηση του. Αν και σε ορισμένα σημεία ο αναγνώστης ίσως δυσκολευτεί, ο ουσιώδης λόγος και η τόλμη να λέει τα πράγματα με το όνομά τους, οδηγούν τη σκέψη. 

Η Ποιητική Συλλογή αποτελείται από πέντε κεφάλαια:

α. Εισαγωγή 

β. Οι πικαδόρες: Πικαδόροι είναι οι έφιπποι ταυρομάχοι, εντός της αρένας,  πάνω σε προστατευμένα άλογα

γ. Οι μπαντερίγιες:  Μπαντερίγιες είναι οι ξύλινες βέργες με τις οποίες οι ταυρομάχοι καρφώνουν τους ταύρους. Η άκρη τους είναι μεταλλική άκρη, και τις στολίζουν  με χάρτινες χρωματιστές διακοσμήσεις.

δ. Η Μουλέτα: Το κόκκινο πανί του ταυρομάχου, με το οποίο ουσιαστικά "παίζει" ο ταυρομάχος με τον ταύρο εντός της αρένας και τον προετοιμάζει για το τελειωτικό χτύπημα

ε. Επίλογος

Παρατηρώντας τις ενότητες δεν μπορεί κανείς παρά να σκεφτεί ότι η ποίηση του κου Αλεξόπουλου κλιμακωτά κορυφώνεται και όπως ανοίγει ο κύκλος έτσι και κλείνει. Ο ποιητής "παίζει" με τις λέξεις άλλοτε επικίνδυνα και άλλοτε χαμηλώνοντας τους τόνους, πάντα όμως κρατώντας στο ένα χέρι τη Μουλέτα και στο άλλο τις μπαντερίγιες, έτοιμος να χτυπήσει όταν και όπου πρέπει, μη υποχωρώντας ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι στο τέλος θα βγει λαβωμένος. Η ομορφιά των ποιημάτων του σε απορροφά από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα. Είτε τοποθετώντας τον εαυτό σου στην αρένα της ποίησης, είτε χειροκροτώντας στις εξέδρες. 

α. Από την εισαγωγή: 

Προοίμιο

Τα γλυκά ποιήματα 

τα διαβάσαμε 

τα φάγαμε 

τα ήπιαμε

δεν τα χωνέψαμε

τα ξεράσαμε. 

β. Από το κεφάλαιο :οι πικαδόρες

Ξημερώνει

Αποστάσεις κρατώ 

από της ψυχής σου 

το αδηφάγο καρτέρι

Ο ποιητής

Εν αρχή ην ο λόγος ο πρώτος 
Το κλάμα 
Και εν τέλει ο λόγος 
ο καταληκτικός 
κραυγή και αυτός 

Εγώ, ο από το πουθενά ερχόμενος 
και ο που στο πουθενά θα τερματίσω 
Χωρίς εξαίρεση

Θα ιστορήσω με λόγια γλυκά και σχήματα 
Τα ανιστόρητα 
Τα παιχνίδια της φθοράς 
της κοινής λογικής που ποτέ κοινή δεν ήταν 
Αδελφοποιητός των αρχαίων αιώνιων νεκρών 
των δικών μου και όλων 
των αχράντων μυστηρίων 
εξερευνητής 
Των πηγών ποντοπόρος 
ο πανταχού διεισδύων 
και δέκτης των υπερήχων φωνών 
αοράτων πλασμάτων 
αδελφός προφητών 
και κακούργων

[...]

Αναχωρητές

Τυχεροί όσοι 

τους παίρνει ο διάβολος 

και τους σηκώνει

οι υπόλοιποι 

θα καταλήξουμε 

μέσα 

στο χώμα

γ. Από το κεφάλαιο : Οι μπαντερίγιες

Η σκόνη

Μαύρισαν τα πνευμόνια μου 

κάθε μέρα αναπνέω

τη σκόνη 

των προγόνων μου. 

Εντάξει λοιπόν

Εντάξει λοιπόν 

αφού επιμένετε

να πούμε 

το τραπέζι κρεβάτι 

και το κρεβάτι τραπέζι

όμως το τραπέζι 

θα είναι πάντα 

σκληρό κρεβάτι

και από το κρεβάτι 

τα ποτήρια πάντα θα χάνονται 

στη παραμικρή κίνηση. 

δ. Από το κεφάλαιο : Η Μουλέτα 

Ερώτηση ΙΙ

Όλοι πληρώνουν με αίμα τη γραφή τους

Ορισμός ΙΙΙ

Η ποίηση είναι 

θρήνος με τέχνη

ε. Από τον Επίλογο

Μυρωδιές

Το νυχτολούλουδο 

μυρίζει θάνατο 

υποψία παράδεισου

η γαρδένια 

όμως, εγώ θα προτιμήσω 

τη θλίψη

του βασιλικού. 

Βαγγέλης Αλεξόπουλος (βιογραφικό σημείωμα)

Ο Βαγγέλης Αλεξόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969, όπου συνεχίζει να ζει και να εργάζεται. Είναι Διπλ. Μηχανολόγος Μηχανικός ΕΜΠ.

Ποιητικές Συλλογές: 

• «Αγχέμαχες λέξεις» - ΑΓΚΥΡΑ 2015
• Η πλατεία των Ταύρων-Οδός Πανός 2017/ Κριτική της Ποιητικής Συλλογής: http://fractalart.gr/i-plateia-twn-tayrwn/

Ισημερία / Βαρθαλίτης Γιώργος

Από τη τέφρα κάτω του ουρανού
αυλάκωνε χωρίς σταματημό
τις αρτηρίες ολόκληρης της πόλης
η αδιάλειπτη ροή των τροχοφόρων-
θα νόμιζες τεράστια κυψέλη
ψυχών φλεγμαινομένων, όπου
μυριάδες άοκνες εργάτριες
βομβούνε σε διαρκείς αναβρασμούς
παράγουν κι αναλώνουν και παράγουν,
κινούνται, δρουν, πυρέσσουν,
ενώ μαστιγοφόρος άγγελος
τις κυνηγά από πίσω ο χρόνος.
Εσύ καθόσουν στον συρμό
και κοίταζες απ’ το παράθυρό σου
μπροστά σου να περνούν αστραπιαία
θραύσματα εικόνων στιγμιαίων:
πολυτελείς νεόδμητοι οίκοι,
σκύβαλα μες σε χέρσα οικόπεδα,
δημόσια γκρίζα μέγαρα,
μικρές λυμφατικές πλατείες,
παμπάλαιες αποθήκες από πέτρα-
αμέσως ήσουν κάτω
απ’ τον πελώριο θόλο του σταθμού
κι έπειτα στο κατάστρωμα του πλοίου
που απομακρύνονταν απ’ τον πολύβουο λιμένα.
Διείσδυες στην καρδιά της νηνεμίας,
μιας νηνεμίας άηχης κι απέραντης,
μιας νηνεμίας από γλαυκότητα και τέφρα
σαν σάβανο θαλάσσιου θεού.
Μα ξάφνου αντίκρισες στο βάθος
από μια διάφανη ρωγμή στα νέφη
ορμητικά στη θάλασσα να πέφτει
μια καταιγίδα κάθετου φωτός,
μια προς στιγμήν αιώνια πύλη
που άνοιγε στον κόσμο των θεών,
στην επιφάνεια όλων των θεών.
Και τότε πάλιν είδες,
ίδια μυριάδες είδωλα
που επέστρεφαν στη μήτρα της φωτιάς,
πως το ένα λαμπερό κορμί
στο άλλο μέσα εισχωρούσε,
συγχωνευόντουσαν στο αρχέγονο Εν,
στο φως το πέραν των εικόνων.
Σφάλισες τότε τα ματόκλαδα,
να συγκρατήσεις της θεσπέσιας λάμψης
τη μυστική, βαθιά ευωχία.
Σαν τ’ άνοιξες ξανά σε λίγο
απλώνονταν και πάλι νηνεμία
από γλαυκότητα και τέφρα, που όμως
γινόταν όλο και πιο μαύρη,
γιατί έπεφτε η νύχτα, η νύχτα..

ΙΣΙΑΚΟΝ Ι / Βαρθαλίτης Γιώργος

Από του Άδη μέσα το χθόνιο κράτος,
απ’ τον πυκνωμένο της γης τον ζόφο
ν’ ανεβαίνει νιώθεις τα βράδια ως πάνω
κρύα γαλήνη.

Κι απ’ των πλανητών τα πανάρχαια φώτα,
από της νυχτός τα πιο μαύρα ερέβη
κάποτε φυσά στις μεγάλες πόλεις
άνεμος ψύχους.