Πρωινή Ψιχάλα: Ποιητική Συλλογή του Κωνσταντίνου Σ. Γνήσιου από τις Εκδόσεις Ιωλκός το έτος 2008

ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΕΙΚΟΝΑ

Ξερή και στείρα γη σκαμμένη

ήλιο και αλμύρα ποτισμένη

τον Αύγουστο ανθίζεις,

τα μάτια μου για πάντα δένεις

μες το κορμί σου με ζεσταίνεις

και ουρανό μυρίζεις.

Ζητώ ανάσες στο μελτέμι

και μες στου χρόνου την ανέμη

κρυφά θα ψιθυρίσω,

δυο λόγια που ’χουν για συγνώμη

ένα μου δάκρυ που ακόμη

δε θέλεις να σκουπίσω.

Στιγμή βαμμένη με Αιγαίο

κάνει τα βράδια μου να κλαίω

σαν στίχος πονεμένος,

χωρίς να θέλω νιώθω κρύο

δίχως ελπίδα μόνος δύω

σαν ήλιος ματωμένος.

Η Ντροπή στάθηκε στη Πόρτα: Ποιητική Συλλογή του Κωνσταντίνου Γνήσιου / έτος 2011/ Ιωλκός

ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΗ ΣΚΙΑ...

Ο δρόμος πάλευε συχνά

με τα βήματα της σκιάς μου,

τρομάζοντας το χώμα

με κραυγές και τριξίματα

και της λάσπης αγγίγματα

στο δικό μου το σώμα,

που έκαναν τα αγκομαχητά μου

από την ανάσα πιο πυκνά...

Κωνσταντίνος Σ. Γνήσιος (μικρή αναφορά)

Ο Κωνσταντίνος Σ. Γνήσιος γεννήθηκε τον Απρίλη του '68 στην Κυψέλη. Τελείωσε το 39ο Γυμνάσιο και Λύκειο Κυψέλης. Ακολούθησε σπουδές βιομηχανικού σχεδιασμού στον ΑΚΤΟ. Από το 1989 δραστηριοποιείται στο χώρο του επίπλου και της ξύλινης κατασκευής. Με την ποίηση ασχολείται τα τελευταία δεκαοκτώ χρόνια. Βιβλία: "Πρωινή ψιχάλα" / 2008 / Ιωλκός Η Ντροπή στάθηκε στην Πόρτα / 2011/ Ιωλκός

Ηλίας Βετσερίδης (μικρή αναφορά)

Ο Ηλίας Βετσερίδης ασχολείται με την Ποίηση. Ποίησή του μπορούμε να διαβάσουμε στην 4η Ομαδική Ποιητική Συλλογή των Εκδόσεων ΔΙΑΝΥΣΜΑ

Κόνσουλας Αθ. Δημήτριος (μικρή αναφορά)

Ο Κόνσουλας Αθ. Δημήτριος ασχολείται με την Ποίηση. Ποίησή του μπορούμε να διαβάσουμε στην 4η Ομαδική Ποιητική Συλλογή των Εκδόσεων ΔΙΑΝΥΣΜΑ

Σιωπή / Δημήτριος Αθ. Κόνσουλας

https://www.youtube.com/watch?time_continue=8&v=jBJDvFAaiSs

Διονυσία Γιατρά (μικρή αναφορά)

Η Διονυσία Γιατρά ασχολείται με την Ποίηση. Ποιήματά της έχουν δημοσιοποιηθεί με την 4η Ομαδική Ποιητική Συλλογή των Εκδόσεων ΔΙΑΝΥΣΜΑ. 

Χάος στην Αϊτή / Μπέσης Νεκτάριος

Καταστροφή φρικτή
Σε ένα πανέμορφο νησί
Σε ένα πρωί
Στην Αιτή

Χιλιάδες είναι οι νεκροί
Μα πιο νεκροί
Αυτοί που έζησαν εκεί
Και τριγυρνάνε στα ερείπια
Επί ξύλου κρεμάμενοι
Κρέμονται στο κενό
Περιμένοντας μάταια
Οποιαδήποτε βοήθεια από οποιονδήποτε
Περπατώντας στα συντρίμμια
Από τα οποία το μόνο που θα ξεπηδήσει
Είναι βία
Το χάος θα αρχίσει
Να χορεύει στα καλντερίμια
Και οι ευκατάστατοι θα ξανακτίσουν τα σπίτια τους που σχεδόν καταστράφηκαν
Ξυπνήστε
ακόμα και απέναντι στις θεομηνίες
δεν είμαστε ίσοι
ακόμα και απέναντι στον θάνατο
όμως κάποια μέρα
όπως το θέλει η φύση
για όλους μας
ο ήλιος αυτός θα δύσει.

Εκείνη τη μέρα / Νεκτάριος Μπέσης

Υποκλίνεται η μέρα,

ο ουρανός πλημμύρισε,

λευκά σύννεφα.

Όλοι οι δρόμοι χαραγμένοι,

σε ένα κίτρινο πανί

και κάπου κάπου,

βλέπεις να ξεπροβάλουν κυπαρίσσια

και τα δάχτυλα ενός περαστικού,

που τεντώνονται προς τον ήλιο,

δείχνοντας το σημείο απ’ όπου,

ξεκίνησαν όλα.

Την αρχή κάθε μέρας,

και την ζέστη που διεισδύει

και δίνει ζωή,

σε ότι κινείται.

Κρύψου και μείνε ακίνητη,

ξέχασε και μια μέρα.

Μα πιο πολύ πρέπει να ξεχάσεις,

εκείνη τη μέρα.

«ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ» / Λαμπρινή Λιάτσου

Ξανά, στο δρόμο της ζωής, εκεί που προχωρούσα,
μπροστά μου φανερώθηκε καινούργιο σταυροδρόμι.
Κάνει εκπλήξεις η ζωή … για να σε δοκιμάζει!
Μα, αλλιώς κάτι το σκέφτεσαι κι αλλιώτικα το ζεις·
άλλο να είσαι θεατής και … άλλο πρωταγωνιστής.
Στάθηκα· κι ύστερα σκέφτηκα: ας ξαποστάσω λίγο.
“ Τέτοιες στιγμές σημαντικές, βιασύνες δε χωράνε ”.
Αναλογίζομαι ξανά, διασταυρώσεις πιο παλιές,
τότε που … αυτές επίμονα, απόφαση ζητούσαν!

Οφείλεις νά ‘σαι έτοιμος για τούτες τις στιγμές.
Να ξέρεις πρώτα δηλαδή «ποιος είσαι και τι θες».

Κι όταν σου γίνει η ερώτηση “ποιον δρόμο επιλέγεις”
μην περιμένεις μια ζωή (…) για να την απαντήσεις.
Μέσα σου η πολλή δουλειά, θα ‘πρεπε να ‘χει γίνει.
Έτσι, οδοιπόρε ακούραστε, χωρίς να παλαντζάρεις
το δρόμο που λέει η φωνή απ’ τον κόρφο σου βγαλμένη
αυτόν, με βήμα σταθερό, περπάτησέ τον τώρα!
Και κάτι άλλο σοβαρό, διαβάτη, να θυμάσαι:
μετά το πρώτο βήμα σου, πίσω να μην κοιτάξεις.
Τους δρόμους που αρνήθηκες να σκέφτεσαι δεν ωφελεί·
γιατί ποτέ δεν θα σου πουν τι έκρυβαν για σένα…
Συγκέντρωσε το “είναι” σου στο δρόμο που επήρες
κι όσα σου δίδαξε η ζωή, παρ’ τα μαζί σου για όπλα.
Ωστόσο, θα σου ευχηθώ: « ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ, φίλε. »
                                                         
                                                   


Επισήμανση: Το ποίημα «ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ» βραβεύτηκε από την Ένωση Λογοτεχνών Ευρώπης , το 2012 με Έπαινο,  στον 1ο Πανελλήνιο Τσακιρίδειο Διαγωνισμό Ποίησης.