ΜΙΞΕΡ

 Μ` αρέσει που χτυπάς τα υλικά
τους δίνεις υφή ομοιογενή
δύσκολα να τ` αποσυνθέσεις:
(το χρώμα γίνεται παλέτα να συνθέσεις
η γεύση σχοινί ν` ακροβατείς.)
Ζηλεύω πιο πολύ τα επαγγελματικά
με τους μεγάλους κάδους
της περιστροφής,
τα ποικίλα χτυπητήρια,
τη πολλαπλότητα στη λειτουργία,
τη γρηγοράδα στις αποκαταστάσεις.
Κάπως έτσι χτυπιόμαστε κι εμείς
(στο μίξερ της κοινωνικοποίησης)
σε κανονικότητες
κι άντε μετά να ξεδιαλέξεις
τη διαφορετικότητα.

ΣΤΕΓΝΩΤΗΡΙΟ

 Αποβραδίς τ` ασπρόρουχα στυμμένα,
βρέχει αδιάκοπα,
δεν είναι ο καιρός της πλύσης,
ας εκμεταλλευτώ των συσκευών τις λύσεις.
Τη μπάλα που το χνούδι μαγνητίζει
δε λησμονώ στο στεγνωτήριο να ρίξω,
για να `ναι η αίσθηση απαλή
στην επαφή του δέρματος με ρούχο.
Κι αφού ρυθμίσω το διακόπτη,
στις μέγιστες στροφές,
στη μίνιμουμ ώρα,
τους υδρατμούς των τοίχων θα υγροποιώ.
Στεγνώνει η αγάπη μέρα με τη μέρα,
κι εγώ με τη συνειδητοποίηση,
πως δεν έχω διακόπτη:
όλες οι συσκευές μου
σε χρονοκαθυστέρηση…

Μικρές Αντιφάσεις

 

 

Κλείνω τα μάτια
κι ανάμεσα στα βλέφαρα η εικόνα:
τούτη που έσπειρες στη μεταξύ μας
φανταστική συνναλλαγή.
Τη πέρασες από σαράντα κύματα:
οι αδιάκοποι βλεφαρισμοί
το μαρτυρούν…
Μα τώρα η εικόνα γίνεται δική μου
με τα δικά μου τα κλειδιά
το συναίσθμα ξεκλειδώνει.
Δεν είπες τίποτε γι αυτό – όχι πως δεν είχες-
μ’ άφησες ν’ αφουγραστώ
μονάχη στη σιωπή.
Διάβαζα τις θέσεις της γλώσσας σου
κι έβαζα τη δική μου
στην ίδια λέξη,
ύστερα άρχισα να την ακούω:
“συναίσθημα”, “συναίσθημα”
και να τη λέω πάλι και πάλι,
ως να τη κάνω πια δική μου
Πραγματικότητα…
Με συγκλονίζει,
η αντίφαση αυτή με το πραγματικό.
Ως τώρα δεν είχα μάθει
τις μικρές αντιφάσεις
να εναρμονίζω.

Ποιητική συλλογή  Μικρές Αντιφάσεις, Τρίλοφος 2009.

Ευγενία Βογιατζή (βιογραφικό)

Γεννήθηκε στη Δράμα το 1963. Σπούδασε πολιτικόε μηχανικός και διαμένει στην Θεσσαλονίκη όπου και εργάζεται. Εχει κάνει 2 αυτοέκδόσεις σε πολύ περιορισμένο αριθμό αναντιτύπων : "Μικρές Αντιφάσεις"  (2009) και "Δώδεκα και τέσσερα(2009- συλλογή "παραμυθιών" για ενηλίκους).     Έχει συμμετάσχει με ποιήματα  στην ομαδική έκδοση "Οδός Ποιητών" της ομάδας λόγου και τέχνης Ale Amoroza,  (εκδόσεις Μαλλιάρη) και στη συλλογική  έκδοση της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού του Δήμου Θερμαϊκού "Δεσμοί Λόγου & Υπόσχεσης" (εκδόσεις Μαλλιάρη).

ΦΑΝΑΡΙ

Τώρα που έμαθα με ώριμο πορτοκαλί
να φρενάρω,
χτυπάνε στο προφυλακτήρα μου
αυτοί που ανέκαθεν
μόνο με κόκκινο σταματούν.
Εγώ όμως που από τα πριν,
στο καθρέφτη μου πίσω παρατηρούσα.
αφήνω το αυτοκίνητο προς τα μπρος
μαλακά να ολισθήσει.
Άμεσα το σφάλμα τους
αναγνωρίζουν
και σπεύδουν να υπογράψουν φιλικά
τη δήλωση διακανονσμού.
Δυο-τρεις γρατζουνιές οι απώλειες
κι αυτό είναι όλο,
ενώ πριν….
γυαλιά-καρφιά
όλα άτακτα στην άσφαλτο ριγμένα.

ΒΡΑΣΤΗΡΑΣ

Κοχλάζεις
και ξεχειλίζει το νερό,
το πάγκο της κουζίνας πλημμυρίζει,
μα έλα που ο χρόνος πιεστικός
ήταν για μένα μέχρι σήμερα ο δυνάστης.
Λέω να γίνω πιο ποιοτική
κι ας αργούν τα φαγητά να γίνουν.
Εξ` άλλου ποιος με περιμένει πια;
Οι έφηβοι ανυπόμονοι ,
την εξώπορτα με δύναμη χτυπώντας,
βιάστηκαν τη πείνα τους
σε ταχυφαγεία να κορέσουν.

ΚΑΦΕΤΙΕΡΑ

Ακόμη κι αν τη δόση του καφέ μειώσω,
ή ελαφρύτερο χαρμάνι κι αν διαλέξω,
αργείς τόσο να φτιάξεις το πρωί
ένα φλιτζάνι εγρήγορσης της προκοπής.
Μάλλον τα άλατα θα φταίνε
(κι εγώ η απρόσεχτη μονίμως
αφιλτράριστο ,τρεχούμενο νερό σου ρίχνω.)
Με μια γεμάτη κουταλιά της σούπας
του κίτρου οξύ
και ξέπλυμα με κρύο νερό κατόπι,
καινούρια θα σε φτιάξω.
Το μόνο, που εδώ και χρόνια ανησυχώ
πως με ήπιο οξύ σε καθαρίζω.
Εφτάρα η αντίστασή σου τελικά.
Με τίποτε δε κάμπτεται η ψυχή σου…

ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

Αχ! Πώς μοσκοβολάς εσύ θεά
των συσκευών μου!
Παλιές μυρωδιές ανακινείς
κι εγώ πιστή σου σύντροφος
να σε κοιτώ στα μάτια,
τα μεγάλα, τα μικρά σου.
Ιδίως αυτός ο φούρνος σου.
Φορές μου καίει το σώμα
κι άλλες πάλι στη μύτη τέρψη
οι μοσκοβολιές σου.
Κουζίνα μου, καρδιά μου!
Είσαι η μασίνα μου,
η συσκευή των συσκευών μου!

"Γραμμές αυθόρμητης επιθυμίας"

Όχι από τα χαραγμένα μονοπάτια
μέσα από το γρασίδι
μ` αρέσει να βαδίζω
ακόμη και στα πάρκα τα καλοσχεδιασμένα
αυτά που οριοθετούν σαφώς
οι πλακοστρώσεις κι οι βραχόκηποι.
Μ` αρέσει να κλωτσώ
παρείσακτα πεσμένα φύλλα
όσα γλιτώνουν από τις μηχανές
της σκούπας αναρρόφησης
και χαρτιά να συναντώ πεσμένα
από τα παγωτάτων άτακτων νηπίων.
Μ` αρέσει να τραβώ με τις πατούσες μου
γραμμές αυθόρμητης επιθυμίας
διερχομένων περιπατητών
ώστε οι μελλοντικοί σχεδιαστές
των πάρκων ν` αντιληφθούν
πόσο απερίσκεπτες
μελέτες υλοποίησαν…

Φούρνος Μικροκυμάτων

Μόνο όταν βιάζομαι σε βάζω μπρος,
η βία των κυμάτων σου με αποσυντονίζει:
στα άκρα ζεστά, στη μέση κρύα
τα φαγητά παραδομένα
στου μάγνητρου την έξαψη.
Λένε πως φταίει των πιάτων
η ειδική αγωγιμότης,
ωστόσο κι οι δυο ξέρουμε καλά,
πως ό,τι περνά
το φράγμα προστασίας μας
μπορεί να βλάψει σοβαρά.
Θυμάσαι που μου έσβησες
τη συσκευή της εγγραφής
του άρρυθμου ρυθμού μου;
Γιατί  από τότε οι αρρυθμίες μου
καταγράφονται
ως ιδιαίτερα πια γεγονότα
(η κανονικότητα από πάντα
περνούσε απαρατήρητη).