Υστεροφημία / Σπύρος Μακρυγιάννης

Τις στιγμές μου, τις ώρες να γεμίζω με στίχους ανάγκη έχω

που με ορμή σαν κύμα ασυγκράτητο από μέσα μου βγαίνει,

και λυτρώνει απ’ τα σάβανα μια ψυχή, τη μόνη που κατέχω

και που, σ’ αέναο κύκλο, Λάζαρος ανέστη και πάλι πεθαίνει…

Κι αν μια μέρα βουβή από ποίηση η ψυχή μου ξυπνήσει

αν τυφλή πια το λαμπρό φως τής έμπνευσης δεν τη φτάνει

αν κουφαθεί και τη μελωδία τής φωνής της δεν τη γνωρίσει

τότε την ίδια της την ύπαρξη, μονάχα αυτήν, τι να την κάνει…

Ανδρείκελο φρικτά αδειανό μόνο σάρκα όπου θα έχει

θα ομοιάζει ωσάν περπατά σιωπηλά στου μυαλού μου τους δρόμους

τα σκοτάδια αιώνια άστιχης νύχτας θα πρέπει ν’ αντέχει

και σαν άθλιο μικρό τρωκτικό θα κατοικεί υπονόμους…

Μα αν στίχος ένας μοναχά σαν χάδι την ψυχή σου αγγίξει,

αν γεμίσει την σκέψη σου με γεύση κι άρωμα δυόσμου

αν ζεστά, τρυφερά, την καρδιά σου αγκαλιάσει και σφίξει

δικαιωμένος θα ΄μαι ποιητής στις γειτονιές τού κάτω κόσμου…

Κώστας Πηγαδιώτης (μικρή αναφορά)

 Ο Πηγαδιώτης γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1915. Τελείωσε  το γυμνάσιο και γράφτηκε στην πάντειο Σχολή. Δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, γιατί διορίστηκε ύστερα από διαγωνισμό στην Αγροτική Τράπεζα. Προσωπικοί λόγοι τον εμφάνισαν καθυστερημένα στον χώρο των γραμμάτων.  Απεβίωσε το 1987. 

Ποιητικές Συλλογές: 

• «Δρόμοι χωρίς άσφαλτο» 1966
• «Περιπλάνηση» 1968
• «Αγνώστου διαμονής» 1970
• «Οι αποσκευές» 1972 και 1974
• «Η λεωφόρος» 1974
• «Ανισόπεδη διάβαση» 1977
• «Το άλλοθι» 1980
• «Σε ανύποπτο χρόνο» 1983
• «Το γραμματοκιβώτιο του αργότερα» 1985
• «Χωρίς διαιτητή» 1988 (Συλλογή που εκδόθηκε μετά το θάνατό του.)
• 2012 /  άπαντα / Λεξίτυπον
• 2010/  Κώστας Πηγαδιώτης: Επιλογή της ποίησής του, Ιδιωτική Έκδοση

Οι μετοχές / Κώστας Πηγαδιώτης

Στο χρηματιστήριο 
των αισθημάτων 
"υπερηφάνειας¨ μετοχές 
σ έβλεπα πάντοτε 
                            ν΄  αγοράζεις 
Μπορεί ελάχιστο 
                            ή και καθόλου 
να μην εισέπραξες
                            μέρισμα. 
Η έλλειψη όμως 
                            στην αγορά 
πήγε ψηλά 
                    την τιμή τους. 

Τα παιδιά / Πηγαδιώτης Κώστας

Κάθε πρωί στο δρόμο μου συναντούσα τα παιδιά του σχολείου

Είχα μέρες να τα δω. Χθες έμαθα πώς άλλαξαν οίκημα

Σήμερα το πρωί άθελά μου άλλαξα δρόμο

(Γι’ αποτυχίες σφάλματα....) / Πηγαδιώτης Κώστας

Γι’ αποτυχίες σφάλματα
Τον εαυτό σου ακούω,
Συχνά να κατακρίνεις.

Μα όσο κι αν σε πίκρανε,
Μη φτάσεις ποτέ, ποτέ,
Στην άρση, εμπιστοσύνης»

«Το Χειμώνα,
Η φύση συνωμοτεί.

Την Άνοιξη,
Κηρύσσει την επανάσταση.

Το Καλοκαίρι,
Επικρατεί.

Μα το Φθινόπωρο,
Αρχίζει, να καταρρέει.

Πηγαδιώτης Νίκος (μικρή αναφορά)

Ο Πηγαδιώτης Νίκος είναι Έλληνας Ποιητής. Το 1988 εξέδωσε το Πορθείον από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδης.

(Ακούστηκε...) / Πηγαδιώτης Νίκος

Ακούστηκε ότι στη Ρουάντα, 
μόλις αφανισθεί ο πληθυσμός, 
νέα χρυσοφόρα κοιτάσματα 
θα έρθουν στην Επιφάνεια.

(Στις εκδρομές με τα Όνειρα...) / Πηγαδιώτης Νίκος

Στις εκδρομές με τα Όνειρα 
δε συμμετέχει ποτέ το κορμί μας. 
Είμαστε συνοδοιπόροι του μυαλού μας. 
Ταξιδεύει η σκέψη μας ξοδεύοντας αλόγιστα. 
Χωρίς να εισπράττει μόνο επαίνους 
της ψυχής μας. 
Ανασαλεύει και θύμησες, 
απʼ τα μέρη που επισκέπτεται 
με τις μορφές που ξαναβρίσκει. 
Σʼ αυτές τις εκδρομές 
μας μένει το εισιτήριο για τις λύπες μας. 
Τʼ αποκόμματα απʼ τις χαρές μας 
τα πετάμε.

(Κάποια κόκαλα σαν τα δικά σου...) /Πηγαδιώτης Νίκος

Κάποια κόκαλα σαν τα δικά σου, 
κάποιο λείψανο που να σου μοιάζει, 
δε θα το βρούνε ποτέ. 
Όχι γιατί δεν μπορούμε να τʼ αναγνωρίσουμε, 
όχι γιατί δεν ξέρουμε που να ψάξουμε, 
μόνο επειδή δεν μπορούμε να φοβόμαστε 
και δεν ξέρουμε να σε θυμόμαστε.

(Ο Φάνης πρόσφερε .....) / Πηγαδιώτης Νίκος

Ο Φάνης πρόσφερε σε γνώσεις 
που ξεπερνούσαν την εμπειρία του. 
Η σπουδή του είχε συνολικό αποτέλεσμα. 
Ο μισθός του έβγαινε φτωχός στο ζύγισμα με το έργο του. 
Όλοι τό βλεπαν. 
Από φόβο και αντίδραση 
μόνο για τα ελαττώματά του μιλούσαν. 
Έτσι ο Φάνης άρχισε να παράγει ελαττώματα.