Τὴν ἐξουσία ποὺ πλέκουν οἱ ἄνθρωποι
Σὲ ἀκατοίκητους δρόμους τὴν ὁδηγοῦν
Ὅμως ὁ ἀέρας φέρνει ἀρώματα, τραύματα
Ἡ ἄνοιξη σηκώνει τὰ μυαλὰ μὲ τὴν ἀθέατη
Γύρη στὶς φυλλωσιὲς κι ἕνας κρυφὸς
Ἱδρώτας κόβει τὰ σώματα
Ὁ καιρὸς γυρίζει στὴ χάση του
Οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔχουν ποὺ ν’ ἀποθέσουν
Τὴν ἐξουσία τοῦ Θεοῦ, σὰν σαλτιμπάγκοι
Ὑψώνονται καὶ πέφτουν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου