[Αία το λέγαμε εκείνο το νησί] της Σκούλικα - Βέλλου Σοφίας

 

Αία το λέγαμε εκείνο το νησί
που ζούσε η Κίρκη η τρομερή
ο αέρας μουγκρίζει σε εκείνο το νησί
το καράβι του Οδυσσέα ρίχνει .
 
βρέθηκε μπροστά σε ένα παλάτι
που στο κόσμο όμοιο δεν υφάνει .
γύρω του έχει κήπους με πρασινάδα.
Ήταν μια σκέτη ομορφιά ,
μπροστά μια ξανθομαλλούσα κοπελιά
Χαμογελά
διπλά από μια τριανταφυλλιά.
 
Παράξενο φάνηκε στον Οδυσσέα
η κοπελιά η ωραία είχε για παρέα
μονό ζώα άγρια εξημερωμένα
είχε και έναν Μονόκερο
γρήγορο ζώο παράξενο
που γκάριζε βραχνά
είχε δυνατή πατημασιά .
 
μόλις είδε την κοπελιά
Ο Οδυσσέας
{πως λέγεσαι } την ρωτά
Κίρκη εκείνη του απαντά .
τον καλεί στο παλάτι
να φιλοξενηθεί Βασιλικά .
 
Εκεί ο Οδυσσέας είδε πολυτέλεια αληθινή
γεμάτο το παλάτι από ασημένια κηροπήγια
από χρυσά μικρά αντικείμενα
γεμάτα από φοίνικα φτερά .
Αυτά βοήθησαν την Κίρκη
στον ουρανό πάθους μαζί με τον Οδυσσέα να πετάξει
την Πηνελόπη την πιστή να ξεχάσει .
βοήθησαν οι μυρουδιές από την τριανταφυλλιά
ο Οδυσσέας συντρόφους να αμελήσει,
την πλανεύτρα μάγισσα Κίρκη να αγαπήσει .
 
ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ -ΒΕΛΛΟΥ 22/6/2013