Το μέτρο της ελευθερίας

Ανάμεσα στις φυλλωσιές των πεύκων και των θάμνων,
εκεί που στα σπασμένα κιονόκρανα
ιππεύει η θλίψη ενός κόσμου
που δεν μπορεί να βρει
το πρόσωπο της πρώτης του ζωής,
μαζεύονται δειλά-δειλά.
Οι πόθοι τους, ηχώ μιας λύρας τρομαγμένης
απλώνονται σε κοιλάδες που έγνεθαν τη μάχη της αυγής.
Εκείνες τις μακρινές νύχτες του φεγγαριού το άρωμα
διαχέονταν παγωμένο
κι οι λυγερόκορμες σημύδες έσκιζαν του ανέμου το σεντόνι.
Μιας άλλης εκστρατείας αργοναύτες
ψιθυρίζουνε τα μυστικά τους στην φιλόξενη πλατεία
και η ελπίδα διαλύει την πάχνη στα σβυσμένα βλέμματα.
Εκεί η Μαρίνα με το μέτρο της «ελευθερίας»
μετράει το λινό κάτω από το άγρυπνο βλέμμα
του Ελευθέριου Βενιζέλου.