Νέμεσις

Ὅ,τι δίνει πίσω παίρνει

Ἀπὸ τὸ ἄγουρο γαρύφαλλο στὸ ὥριμο

Σύκο

Ὅ,τι παίρνει πίσω δίνει

Ἀπὸ τὸ ροδομάγουλο παιδὶ στὸν ἔμπιστο

Φίλο

Ὅ,τι βλέπει ὀνομάζει ὅ,τι ὀνομάζει

Κλέβει ἀπὸ τὴν κοίτη τῶν ἀνθρώπων

Ὅπου τὰ ἔργα ἰσόβια

Στὰ μέτρα τῶν ἀνθρώπων εἶναι

Κι ὅ,τι στὸ μάγουλο χνουδίζει

Εἶναι χρόνος ποὺ μεγαλώνει στὸ γένι του

Βροχὴ καὶ σκοτάδι ἐξίσου

Μὲ τὸ αἴνιγμα τῆς ψυχῆς

Ποῦ δεμένη στὸ ξίφος

Ἀγγίζει τὸ μέλι