Λυπάμαι τα ποιήματα, που κάθονται οκλαδόν στα άσπρα σκαλοπάτια των Εκκλησιών, στα βρώμικα πεζοδρόμια των πόλεων, έξω από τα πολυσύχναστα κ...

  Με τον απρόσμενο θάνατό του, άλλαξε με μιας και τις καθημερινές συνήθειές του. Δεν λαχταρά το φαγητό που του έδινες, δεν ξεδιψά στο νερό π...

  Με το μολύβι σβήνει ένα φως. Έρχεται θάνατος και σε τυλίγει σαν ένα πελώριο δένδρο με κίτρινα φύλλα. Δεν στοχάζεται, πλην των άλλων που θα...

  η θάλασσα έβραζε, ωμή όπως πάντα βαριά ανέπνεε κι αργά στον παφλασμό της άφριζε και ξάφριζε και παλλόταν ρυθμικά όπως πάντα και μέσα στην ...

  Δεν τον πείραζε που του έφυγε δεν του έλειπε πια έλεγε Και τα βράδια ξάπλωνε στη “δική του” μεριά του κρεβατιού

  Μέσα στις άλλες τέχνες ξεχωρίζει η ποίηση είναι τέχνη υψηλή καθώς τις πίκρες εκφράζει του λαού και τα όνειρα, ο πόνος του ποιητή και τα συ...

Μέτρησα πάλι τα χρόνια που έχουν φύγει και τα βρήκα δέκα έξη ο χρόνος δεν τα γιατρεύει όλα οι πληγές και το κενό υπάρχουν πάντα αν και λίγο ...

  Κάποιοι κερδίζουν τη ζωή με κόπο και ιδρώτα κάποιοι απολαμβάνουν τα αγαθά πίσω απ’ τα μεγάλα γραφεία τους ο καιρός περνάει τα χρόνια εναλλ...

  Ανεπαίσθητα,ανάμεσα από ψυχικές ισορροπίες και πνευματικές ωριμότητες, τον προσπέρασε ο σύμμαχος χρόνος κι έμεινε έκπληκτος να παρακολουθε...

11 ο χρόνος στον τοίχο ματώνει τα δευτερόλεπτα. κάθε χτύπος κι ένα κομμάτι δέρμα που πέφτει. γυμνοί θα φτάσουμε στην άκρη της νύχτας. Σακελλ...