Τα μάτια σου, μια θάλασσα πλατιά γαλάζια δίχως άκρη και τελειωμό, σειρήνειο κάλεσμα μυστικό σε πεθυμιές και θύμησες. Επέστρεφε η γη στα όριά...

    Γυαλίζεται ο χρόνος πάνω στις παλιές πέτρες η νεκρολογία της βαρεμάρας γίνεται επίσκεψη ανωτερότητας στα νταμάρια και τα κενοτάφια της...

    Τέρμα τα ψέματα τα μύρια. Τέρμα οι εκρήξεις στα κτίρια. Τέρμα τα επεισόδια τα σχεδιαστικά. Τέρμα τα μνημόνια τουρκολυβικά ή ευρωπαϊκά. Τ...

  Τραβάς απ’ το θηκάρι – «ψεύτικο το σπαθί» μου λες, «μη σε τρομάζει». Στην τροχιά μου, πάντα εκεί σε ξαναβρίσκω, στο λευκό των :οστών. Εγκρ...

  Το στήθος δεν έλεγε να μεγαλώσει, χλωρό σαν στάχυ νήστευε το κορμί. Πάντα απ’ το χέρι μια κούκλα την κρατούσε. Χανόταν στους καθρέφτες με ...

Σειρήνα Μικρό λιμάνι ψάχνει, τη νύχτα, ο έρωτας από αγωνία να απαλλαχτεί,   να έρθει στους ανθρώπους χαρά, σαν άσπρα, δαν...