Προσδόκιμο Αθανασίας

Αὐτὸ ποὺ φτερουγίζει μὲς στὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι ἡ πάχνη τοῦ χειμώνα

Αὐτὸ ποὺ θάλλει μὲς στὸ ξύλο δὲν εἶναι τὸ σαράκι τῆς ζωῆς

Αὐτὸ ποὺ προσκυνοῦν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ὅταν ποτίζονται στὸ χῶμα δὲν εἶναι ὁ οὐρανὸς

Εἲν’ ἕνας θόλος ποὺ ἀπαντάει μὲ τὴν ἠχὼ

Σὰν ἄδειος τροῦλος ποὺ περιέχει τὸ Θεὸ