Καιάδας

Ἐκεῖ ποὺ κάποτε πετοῦσαν τὰ παιδιὰ

Καὶ σπαρταροῦσε ἡ ζωὴ ἀβοήθητη

Χόρτα πλαγιάζουν μὲ τὸν ἄνεμο

Ἀνθίζουν καὶ τ’ ἀγκάθια

Μαζὶ μὲ τὴν ξερολιθιὰ

Ἡ φύση ὀργιάζει

Πάνω ἀπ’ τοὺς ἄταφους

Χαρίζοντάς τους καὶ εἰρήνη καὶ γιατρειὰ