"Είχες σταθεί στο γιατί, πάντα αυτό το ερώτημα σε καθήλωνε/ επέμενες να
διεκδικείς τη ζωή σου, αν κι η πραγματικότητα σε υπονόμευε/ αναζητούσες
μια εξομολόγηση, όχι σε θεούς και δαίμονες/ στη δική σου στιγμή, αυτή
που ερωτοτροπούσες ακόμα και τώρα/ βεβήλωνες την ιερότητα με τις
ανασφάλειες σου, τα όποια αδιέξοδα/ όμως κρατούσες πάντα κάτι, για τα
γιατί που πέρασαν/ για τα γιατί που έρχονται, ως επιβίωση του χρόνου,
ότι παγιδεύεται στις ζωές μας/ τη δική μου, τη δική σου, όλων όσων
ελπίζουν στο τέλος."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου