Δύο κόσμοι

Δύο κόσμοι ερωτοτροπούν
με μια κορδέλα βαθυγάλαζη
            η λάγνα Ανατολή από τη μια
            η φωτισμένη Δύση από την άλλη
                             -Πάνω στα χίλια βότσαλα καθισμένη
                              έβλεπα την ιστορία να ταξιδεύει-

Με κοφτερές δρεπανιές τ' αγέρι, από την
αντιπέρα ακτή πατρίδα του Ηρόδοτου
κεντρίζει τον αστραφτερό Δίκαιο.
            Ο φαντάρος χωμένος στο αμπρί
            δίνει αναφορά για τα σήματα
                             -Τ' αρχαία νήματα κόπηκαν,
                              τα πλοκάμια του τόπου ψαλιδίστηκαν-

Η βαθυγάλαζη κορδέλα καίγεται
από τον πυροδοτημένο ήλιο
τα γλαροπούλια μετέωρα
εκσφενδονίζουν αιχμές λευκές
            Απ' αντίκρυ φτάνει -μακρόσυρτος αμανές-
            η πνοή του ανέμου
            και πλάι μου η φωνή του σκοπού:
                                         Αλτ! τις ει;

Απόβραδο.
     - Βαθιά τομή στα πλεμόνια του καιρού η πυρπολημένη κορδέλα
                                 Επειδή η ιστορία ταξιδεύει πάντα.