Τελευταία αναλαμπή Πυρκαγιάς

Φωτιὲς ἀνάβουνε στὰ τζάμια

Τὰ ἀπογεύματα ἀργὰ

Κλείνουν τὰ τζάμια

Φωνὲς ποὺ χάνονται ὅπως στὰ νερὰ

Κι ἀκούω πάλι

Μαζὶ μὲ τὶς κουρτίνες

Νὰ τραβιοῦνται τὰ νερὰ

Αὐτοῦ τοῦ λαμπεροῦ κατακλυσμοῦ

Τὸ βράδυ ἀδειάζει

Σὰν φλέβα ποὺ δὲν θὰ ξανάχει ζωὴ