Πεζοδρόμιο

Βρωμοκοπάει κάτουρο
Κι η αγωνία του ουρανού φτάνει ώς εδώ
Διαθλασμένη στις σκολιές οδούς
Τοπωνυμίων
Έκπτωτοι σέρνονται
Εκεί όπου πατάνε
Σαν για ν’αγιάζουν
Όχι τα πέλματα, μα ό,τι βρέθηκε
Κάτω απ’ το βάρος τους
Σώματα δηλαδή
Όσα τα βάρη κράτησαν και βάστηξαν
Άλλων σωμάτων πάλι –
Απ’ τα ανθρώπινα