"Μια αγωνία, εξουθενωμένη/ εδώ και ώρες, απλώνεται/ καθορίζει τις
εξελίξεις/ συντρίβει, τις στιγμές/ σαν θρησκεία, δικάζει/ σαν μοιχεία,
κοιτάζει/ δύο καταστάσεις, ένα χαμόγελο/ ξένο χαμόγελο, εικόνας/ από
αυτές τις απλές, στα παλαιοπωλεία/ ώχρα τρέχει, δίπλα στην σκουριά/
βασανίζεται να ξεχωρίσει/ όμως κανείς δεν ξέρει/ τι αλλάζει, τι
κλείνεται/ μόνο ένας τοίχος, φτηνός/ διαχωρίζει τις θέσεις/ σε μικρά
παράθυρα και στενά."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου